The Legacy of Music
Paul Simon: een sprankelend en geïnspireerd nieuw album

Paul Simon: een sprankelend en geïnspireerd nieuw album

8, September 2018

Op 22 september eindigt de Homeward Bound afscheidstournee van Paul Simon met een optreden in New York, waar anders. Twee weken eerder verschijnt zijn nieuwe album In The Blue Light. Het werd niet nadrukkelijk aangekondigd als zijn laatste wapenfeit. Mocht het dat toch zijn, rondt hij ook die kant van zijn carrière op een indrukwekkende manier af. Al bevat het uitsluitend bewerkingen van eigen bestaande songs, het is een sprankelend en geïnspireerd album, waarop de Amerikaan bovendien nog altijd prachtig blijkt te zingen.

 

 

Tekst: Robert Haagsma

In de loop van de jaren hebben artiesten en bands vaker besloten om oude songs of zelfs complete albums opnieuw op te nemen. Vaak omdat de betrokkenen vinden dat ze inmiddels beter kunnen musiceren of omdat hen meer technische mogelijkheden ter beschikking staan. Soms spelen er zakelijke overwegingen mee en wil men bijvoorbeeld een oude platenmaatschappij een hak zetten. In muzikaal opzicht stelt het resultaat eigenlijk altijd teleur. Een cruciaal ingrediënt ontbreekt namelijk altijd in die opgewarmde hapjes: de vitaliteit die je kennelijk alleen aan de dag kunt leggen als je iets voor de allereerste keer doet. Zoals een liedje opnemen.

 

Er zijn uitzonderingen. Artiesten aan wiens gemoed het blijft knagen dat bepaalde songs nooit de vorm hebben gekregen die ze verdienden. Zoals dus Paul Simon. “Het komt niet vaak voor dat een artiest de kans krijgt om origineel werk te verbeteren”, zei hij onlangs in de Britse krant de Telegraph. “Dichters doen dat de hele tijd. Walt Whitman heeft weet ik het hoeveel versies van Leaves of Grass gemaakt. In de popmuziek ga je de studio in en je hebt een goede versie, waarna je zegt: ‘dat is het’. Als je zo’n song tijdens een zes maanden durende tournee zingt, stuit je op allerlei andere muzikale invalshoeken. Het heeft een heel andere gedaante gekregen. Tenzij het te rococo wordt, is het doorgaans een beter nummer geworden. Het is een voordeel om tien of twintig jaar te laten verstrijken en er weer eens naar te kijken en te zeggen: ‘dat couplet pakte niet goed uit of ik drukte mij daar niet krachtig genoeg uit.’

 

 

Het resultaat van de verbouwing waar hij een tiental songs onderwierp is wonderschoon, waarbij een midden gehouden wordt tussen vederlichte elektronica, jazz en klassiek. Zonder ook maar iets af te doen aan de originelen, slaagde hij erin om die nieuwe interpretaties meer te laten ademen. Er is meer ruimte rond de instrumenten. Met name songs als Pigs, Sheep And Wolves en Darling Lorraine hebben daardoor aan zeggingskracht gewonnen. Het helpt natuurlijk dat Paul Simon zich zoals altijd omringde door topmuzikanten, zoals gitarist Bill Frisell, drummer Steve Gadd en trompettist Wynton Marsalis. De uit Kameroen afkomstige en vorig jaar overleden gitarist Vincent Nguini speelt nog een keer de sterren van de hemel in dat laatste nummer, Darling Lorraine. Echtgenote Edie Brickell knipt in One Man’s Ceiling Is Another Man’s Floor verdienstelijk met de vingers. Een drietal songs werd smaakvol ingekleurd door yMusic, een kamerorkest uit Brooklyn. En het album is opgenomen met Roy Halee, de producer van de albums van Simon and Garfunkel en jaren later de technicus die zo’n bepalende rol speelde op Simon’s meesterwerk Graceland. Ook het artwork is het vermelden waard, als was het maar omdat er een directe connectie met Nederland is. Op de voorkant van het album staat een bewerking van een foto die Joost Evers in juni 1966 maakte van Paul Simon, kort nadat hij daar met Art Garfunkel uit een vliegtuig gestapt was.

 

(foto Joost Evers; Anefo; Nationaal Archief)

 

Ruim een halve eeuw later zingt Paul Simon nog altijd verbazingwekkend goed, dat is extra goed te horen omdat de vocalen meer centraal staan. Er is een ruw randje dat absoluut niet stoort, integendeel. Bijkomend voordeel is dat ook beter dan voorheen in het oog spring hoe smaakvol en subtiel de observaties van de songschrijver vaak zijn. En dat hij de songteksten op een aantal punten aanpaste. De originele tekst van Can’t Run But dat op Rhythm Of The Saints staat luidt:

 

‘Down by the river bank

A blues band arrives

The music suffers

The music business thrives’

 

Op In The Blue Light blijkt Paul Simon voor een veel modernere setting gekozen te hebben:

 

‘Down by the river bank

A DJ arrives

The sub-bass feels like an earthquake

The top-end cuts like knives’

 

Paul Simon keerde vooral terug naar wat minder bekende songs – typische albumtracks. Werk van zijn topplaat Graceland uit 1986 liet hij bijvoorbeeld ongemoeid. Dat zijn de definitieve versie, moet ook hij gedacht hebben. Net zoals hij de vingers niet brandde aan zijn hits of nummers die hij ooit met Art Garfunkel aan zijn zijde opnam. Voor wie bekend is met het relatief onbekende werk van Paul Simon is het heerlijk om te zoeken naar de verschillen tussen de oude en de nieuwe gedaantes van de songs. Voor de novice als het om de Amerikaan gaat, is In The Blue Light een gevarieerd en representatief album, dat ook als op zichzelf staande release enorm veel te bieden heeft.

Zoals het zich laat aanzien staat Paul Simon op 22 september voor het laatst op een podium. Het slotakkoord klinkt in New York, de stad waarin hij opgroeide, die hem vormde en die hem zijn leven lang inspireerde. Eerst twee shows in de Madison Square Garden op Manhattan, daarna het echte afscheid in de Corona Park Flushing Meadows in Queens. Over de toekomstplannen van Paul Simon is nog weinig bekend. In recente interviews vertelde hij dat hij vooral veel wil reizen, samen met zijn echtgenote. Wellicht dat hij ooit nog voor een goed doel terugkeert naar de spotlight, maar daarover is nu natuurlijk nog niets bekend. Net zomin als duidelijk is of er na In The Blue Light ooit een nieuwe studioplaat zal verschijnen. Mocht dit zijn zwanenzang zijn, dan is het een plaat die eer doet aan die lange, vruchtbare loopbaan die ons zoveel schitterende muziek heeft opgeleverd.

In The Blue Light ligt op 7 september in de winkel

 

Reacties