The Legacy of Music
Classic album: Janis Joplin & Big Brother and the Holding Company’s Cheap Thrills

Classic album: Janis Joplin & Big Brother and the Holding Company’s Cheap Thrills

23, July 2018

“Cheap Thrills” (de oorspronkelijke titel zou Seks, Dope And Cheap Thrills zijn geweest) was het tweede album van Big Brother & The Holding Company, als ook de tweede met Joplin als leadzangeres. Dankzij de populariteit van andere San Francisco acts als Jefferson Airplane (wiens “Surrealistic Pillow” een jaar eerder was uitgebracht) en Country Joe And The Fish, waren de verwachtingen voor “Cheap Thrills” zeer hoog gespannen.

 

 

Het bracht een totaal van 8 weken door aan de top van de Amerikaanse charts en leidde uiteindelijk tot de verkoop van meer dan twee miljoen exemplaren. Maar ondanks dit succes, betekende het ook het einde van Joplin’s samenwerking met de band. Slechts enkele maanden na de release, verliet ze de band om een solo carrière te beginnen. Op 4 oktober 1970, 2 jaar na Cheap Thrills, zou ze sterven, op de nu legendarisch geworden leeftijd van 27, door een overdosis heroïne.

 

CT12600300

 

Haar nalatenschap blijft zo sterk als altijd, en veel ervan is te danken aan het diepgaande, soul-searching kracht van dit album. Hoewel slechts zeven nummers lang (latere heruitgaven werden uiteraard aangevuld met bonus tracks) creëerde deze een album van bijna perfecte intensiteit. Het begint met twee live-opnames; “Combination Of The Two” en “I Need A Man To Love”. Deze worden gevolgd door de covers “Summertime” en “Piece Of My Heart” die de eerst zijde afronden. Laatstgenoemde werd oorspronkelijk één jaar eerder door de zus van Aretha Franklin, Erma, opgenomen, en werd de grootste hit van de band. Kant 2 begint met het delicate “Turtle Blues” met slechts Joplin, een piano en het gerinkel van wijnglazen, aangevuld met het gemompel van een klein (maar later toegevoegd geluid van publiek in een club. Met het nummer dat hierna volgt, “Oh Sweet Mary” keert de band terug naar hun psychedelische roots met een explosie van brandende, paranoïde rock. Het sluit af met nog een cover; een fenomenale 9.5 minuut durende versie van Ball And Chain, oorspronkelijk van blues zangeres Big Mama Thornton.

 

 

Het zou natuurlijk onachtzaam zijn niet iets over de hoes te vermelden: deze werd ontworpen door Robert Crumb. Nadat de platenmaatschappij het oorspronkelijk idee van de band afkeurde (een foto van hen samen naakt in bed) nam de band de excentrieke cult kunstenaar in dienst. Aanvankelijk was zijn ontwerp bedoeld voor de achterkant van de hoes, maar Joplin drong er zodanig op aan dat het de uiteindelijke (voorkant van de) cover werd. Het is één van de meest iconische albumhoezen in de rock ‘n’ roll geworden en sluit op die manier perfect aan op de inhoud, die minstens zoveel geprezen is.

 

Joplin speelde een bepalende rol tijdens het maken van het album. s’ Ochtends als eerste in de studio en s’avonds als laatste weg. Ze nam de leiding tijdens de opnames en was de band eigenlijk al ontgroeid. Omdat de band vooral in het live circuit hun status had verdiend, wilde men de energie die van de optredens afstraalden verpakken op het album. Dat lukte echter niet helemaal. Cheap Thrills werd niet helemaal het live album  zoals dat aanvankelijk de bedoeling was. . . De meeste ‘live geluiden’ werden achteraf toegevoegd. Studio-technicus Fred Catero herinnerde zich de sessies als frustrerend: “Janis always sounded good, take after take. But it was hard to get the band to play in tune and in time. They just weren’t very good musicians.” Hoewel het misschien geen virtuozen geweest zijn, droegen de leden van Big Brother & The Holding Company zeker bij aan de haveloze glorie van “Cheap Thrills”.

 

 

Bron: clashmusic – Ultimate Classic Rock

 

 

Reacties