The Legacy of Music
Santana: Een tijdloos feestje

Santana: Een tijdloos feestje

27, June 2018

Of je ooit genoeg krijgt van Carlos Santana? Nee, is het antwoord na zijn masterclass, gisteravond in de Ziggo Dome. Santana kwam, zag en overwon.

 

 

Carlos Santana werd dit jaar 70. Maar dat deert hem niet. Of zoals hij het onlangs in een interview in Soundz zei: ’70 is gewoon een getal.’ Carlos bewijst zijn gelijk vooral op het podium. De albums die hij de laatste jaren maakte, zijn nogal wisselvallig. Al pakte hij twee jaar terug wel goed uit op de plaat Santana IV. Een album waar hij oud bandleden zoals gitarist Neal Schon, drummer Michael Schrieve en toetsenman Gregg Rolie terughaalde.  Jawel, de mannen die naast hem op het Woodstock-podium stonden.Santana is altijd een meester geweest in het samenstellen van goede bands. Een aantal jaren terug verving de onvolprezen Cindy Blackman haar collega virtuoos Dennis Chambers achter de drums. En juist vijftiger Blackman is degene die Santana een nieuw leven heeft gegeven. Het muzikale tweetal is immers een stel en als instrumentalisten gelijkwaardig aan elkaar.

 

 

Maar er is meer. Zo heeft hij in zanger en trombonist Ray Green een echte crack in de band die bijna achteloos het omvangrijke repertoire weet te omarmen. Uiteindelijk draait een avond Santana toch vooral om het gitaarspel van de meester zelf. In Amsterdam werd geopend met Jingo-Lo-Ba , een coversong van de Nigeriaan Olatunji die door Santana op zijn debuutalbum uit 1969 werd gecoverd. Daarna volgde er een spetterende versie van Evil Ways en een rake cover van John Coltrane’s A Love Supreme. De boodschap van Carlos Santana is sinds Woodstock niet anders. ‘Love and Peace’ is nog altijd zijn leidmotief. Hij weet , samen met zijn vijfsterrenband, die boodschap losjes en soms haast achteloos over te brengen. Daarbij geeft hij zijn muzikanten alle ruimte om te schijnen. Dat hij naast hits zoals Europa en Oye Como Va ook de track Right On van het onderschatte album Milagro speelde, zegt veel over Santana’s eclectische inslag. Dat hij soms te graag de pleaser uithangt door bijvoorbeeld fragmenten uit Michael Jackson’s Wanna Be Startin’ Somethin’ en Day Tripper van The Beatles te spelen, zij hem vergeven. Het concert sloot hij af met inkoppertje Smooth en de uitgesponnen song Love, Peace and Happiness, de titelsong van zijn laatste werkstuk die hij met zanger Ronald Isley maakte.

 

Santana: gezien en gehoord, gisteravond in de Ziggo Dome in Amsterdam.

Recensie geplaatst met vriendelijke toestemming van het tijdschrift Soundz

https://www.soundz.nl/concertverslagen

 

Reacties