The Legacy of Music
10 bands die wisselden van frontman

10 bands die wisselden van frontman

26, April 2018

Axl Rose van Guns N’ Roses is de tijdelijke frontman van AC/DC. Hij vervangt Brian Johnson die aan gehoorbeschadiging lijdt en hij verving 38 jaar geleden al de overleden Bon Scott. Adam Lambert doet tegenwoordig de live-vocals van Queen. Het houdt de gemoederen nogal eens bezig. Welke andere bands wisselden nog meer noodgedwongen van frontman?

 

 

Zodra bands met klassieke albums op zak naar een andere frontman moeten zoeken, staan band, de nieuwe zanger en fans op scherp. Toch gebeurt het niet zelden dat vocalisten zich losmaken van hun medemuzikanten. Vaak willen ze een solocarrière najagen, maar ook drugsgebruik, ziekte en zelfs de dood zetten bands soms voor het blok. Hieronder staan 10 van de bekendste acts die noodgedwongen naar een nieuwe zanger moesten zoeken.

 

 

#1 Queen
Na het overlijden van Freddie Mercury, die in 1991 bezwijkt aan longontsteking veroorzaakt door aids, denkt iedereen dat dit het definitieve einde van Queen betekent. Dit lijkt ook zo tot gitarist Brian May en drummer Roger Taylor in 2004 ineens een tournee aankondigen onder de noemer Queen + Paul Rodgers. Er volgt zelfs een nieuw studioalbum met de zanger van Free en Bad Company: The Cosmos Rocks (2008). Hoewel Rodgers zijn uiterste best doet, onderstrepen tour en album nog maar eens dat Freddie Mercury eigenlijk onvervangbaar is. Sinds 2011 poogt zanger Adam Lambert, winnaar van televisietalentenjacht American Idol, in Mercury’s voetsporen te treden. Een deel van de fanbase vind hem een bespottelijke vervanger. Queen rekent op The Cosmos Rocks nota bene nog af met televisietalentenjachten met het nummer C-lebrity. Toch staat Lambert live zijn mannetje en is hij inmiddels breder geaccepteerd.

 

 

 

#2 Genesis
De originele line-up van Genesies, met zanger Peter Gabriel, houdt het vol tot 1975. Dan wordt drummer Phil Collins, die zelf na het vertrek van Gabriel voorstelt om als instrumentale band door te gaan, door de rest naar voren geschoven als nieuwe vocalist. Zijn dubbele dienst als drummer en zanger legt de band geen windeieren. In maart 1996 kondigt Collins echter zijn vertrek aan. Hij gaat solo. Toetsenist Tony Banks en bassist/gitarist Mike Rutherford gaan hetzelfde jaar nog verder met Ray Wilson van de band Stiltskin. Samen maken ze het album Calling To Stations: een verkoopsucces in Europa, maar niet in Noord-Amerika. De tegenvallende kaartenverkoop voor een aangekondigde tour in die regio doet Banks en Rutherford besluiten te stoppen. In 2006 kondigen Collins, Banks en Rutherford een reünie aan met de Turn It On Again tour. Over een tweede reünie wordt vooralsnog alleen maar gesproken.

 

 

 

#3 Black Sabbath
Ozzy Osbourne, Ronnie James Dio, Glenn Hughes, Ian Gillian, Tony Martin en nog een paar meer: wie heeft eigenlijk niet in Black Sabbath gezongen, zou een cynicus zich kunnen afvragen. Vele rockstrotten stonden kort achter de microfoon bij ’s werelds bekendste heavy metalband. Mede-oprichter Osbourne, wijlen Ronnie James Dio (o.a. Rainbow) en Tony Martin hebben de eervolle positie het langst bekleed. Hoewel Dio en Martin technisch gezien betere zangers zijn, is voor velen Black Sabbath pas compleet met ‘enfant terrible’ Ozzy als boegbeeld.

 

 

 

#4 Iron Maiden
Bruce Dickinson is onlosmakelijk verbonden met Iron Maiden. Maar de Britse progressieve heavy metalband begint aanvankelijk met Paul Day. Hij wordt al snel vervangen door Dennis Wilcock, die op zijn beurt plaast moet maken voor Paul Di’Anno, die onder meer het populaire album Killers (1981) voorziet van heroïsche rockvocalen. Overmatig drugsgebruik maakt van hem een onbetrouwbare speler, en dus wordt de potige Bruce Dickinson met loden longen na een auditie aangesteld. Dickinson en Maiden maken klassiekers, zoals Number Of The Beast, Power Slave en Seventh Son Of A Seventh Son. In 1993 kiest de zanger voor een solocarrière en neemt Blaze Bayley het stokje tijdelijk over. Het bloed van Dickinson kruipt echter waar het niet gaan kan, zeker wanneer immens solosucces uitblijft. Dus keert Dickinson – die wel alle hoge noten in het Iron Maiden-register kan halen – in 1999 terug op z’n oude nest, en daar zit ie sindsdien nog steeds.

 

 

 

#5 Pink Floyd
Het hoogtepunt van Pink Floyd moest nog komen, maar de band zat al flink in de lift toen oprichter, zanger en gitarist Syd Barrett zich steeds vreemder begon te gedragen. In 1968 maakt hij wegens geestesziekte geen onderdeel meer uit van ‘zijn’ Pink Floyd. Bassist Roger Waters neemt de leiding over. Gitarist David Gilmour, die een jaar eerder al is toegetreden om gedeeltelijke gitaar- en zangpartijen van Barrett over te nemen, drukt ook graag zijn stempel. Gilmour en Waters hebben uiteenlopende meningen en botsende ego’s. Waters besluit daarom zijn eigen koers te varen en Gilmour blijft met drummer Nick Mason en toetsenist Richard Wright achter. Ze gaan nog jaren door met Gilmour als enige frontman. In 2014 komt met album The Endless River een definitief einde aan het hoofdstuk Pink Floyd.

 

 

 

#6 Yes
Het is de afgelopen jaren een komen en gaan bij de progressieve rockers van Yes. Met het overlijden van bassist Chris Squire is ons vorig jaar een legende ontvallen en is er opnieuw een gapend gat in de line-up van Yes geslagen. De band heeft vaker genadeklappen overleefd. Zo vertrok zanger Jon Anderson tot drie keer toe. Hij zat van 1968-1981, 1982-1988 en 1990-2008 bij Yes. Geen enkele van zijn vervangers heeft hem kunnen doen vergeten. De band is wel altijd blijven touren en is – met een enkele piek en de nodige dalen – platen blijven maken. Jon Davison is de huidige vocalist. Niet alleen zijn naam lijkt op die van Yes’ originele zanger, ook zijn hoge stem toont veel overeenkomsten.

 

 

 

#7 Marillion
Iedere Marillion-fan heeft een sterke voorkeur: ofwel voor de Fish-periode (1979-1988) ofwel voor de Steve Hogarth-periode (1989-heden). De sounds van beide tijdperken lopen nogal uiteen, en dat komt door de inbreng van beide creatievelingen. Fish verlaat de progressieve rockband in 1988 vanwege een geschil met de bandmanager, die juist wordt gesteund door de rest van de band. Hoewel de mainstreamsuccessen met Fish groter zijn (dankzij de hits Kayleigh en Lavender), is het de band ook gelukt om met Hogarth een trouwe fanbase vast te houden. Marillions achttiende studioalbum verschijnt later dit jaar.

 

 

 

 

 

 

 

#8 Alice In Chains
De aan drugsverslaafde Layne Staley wisselt op 5 april 2002 het tijdige voor het eeuwige na een overdosis. Het is op dat moment al een een aantal jaren stil in het Alice In Chains-kamp. In 2005 doet de heavy metal/grungeband een eenmalig benefietoptreden met vocalisten Pat Lachmann (Damageplan), James Manyard Keenan (Tool) en Ann Wilson (Heart). Als diezelfde Wilson een wegens de prestaties met haar band Heart wordt geëerd tijdens het VH1 Decades Rock Live concert, speelt Alice In Chains onder meer Rooster met zanger William DuVall (Comes With The Fall) en diezelfde Ann Wilson. DuVall wordt vaste invaller tijdens een reeks reünieconcerten en heeft inmiddels de studioalbums Black Gives Way To Blue (2009) en The Devil Put Dinosaurs Here (2013) ingezongen. Hij vecht nog steeds voor erkenning bij een grote deel van de fans die vindt dat het door Staley achtergelaten gat niet is op te vullen. Ondertussen werkt de band in rustig tempo aan een nieuwe plaat.

 

 

 

10. The Doors
Na de dood van de charismatische zanger Jim Morrison in 1971 staat de rest van The Doors voor een dilemma: de band wil doorgaan, maar wie gaat er zingen? Toetsenist Ray Manzarek en gitarist Robby Krieger besluiten om het samen te doen. Dat doen ze dan ook tijdens diverse reünieshows, maar het voelt aan alsof de oester zijn parel is verloren. In 2013 komt Manzarek te overlijden. Op 12 februari 2016 heeft hij een laatste muzikale eerbetoon gekregen op wat zijn 76e verjaardag zou zijn. Voor het eerst in vijftien jaar spelen drummer en mede-oprichter John Densmore en Krieger weer eens samen.

 

 

 

AC/DC met Bon Scott

 

 

 

AC/DC met Brian Johnson

 

 

 

AC/DC met Axl Rose

 

 

 

 

Reacties