The Legacy of Music
Johnny Cash: Tijdloze teksten

Johnny Cash: Tijdloze teksten

6, April 2018

Tijdens zijn lange en productieve leven schreef Johnny Cash veel meer teksten dan hij gebruikte voor zijn albums. Een deel van dat ontheemde werk is alsnog voorzien van muziek door collega’s en bewonderaars als Elvis Costello, Chris Cornell, John Mellencamp, Jewel, Carlene Carter en Rosanne Cash. Het hele project werd in goede banen geleid door producer Steve Berkowitz en John Carter Cash, de zoon van de in 2003 overleden countrylegende. Het album Forever Words laat nog maar eens horen dat Johnny Cash naast een unieke zanger ook een begaafde tekstschrijver was. John Carter Cash over dit bijzondere eerbetoon aan zijn vader dat vandaag uitkomt.

 

 

Wat was de aanleiding om dit project in gang te zetten?

“Toen mijn vader nog leefde, wisten we al dat hij veel meer teksten schreef dan dat hij nodig had voor de albums die hij uitbracht. Het aan het papier toevertrouwen van emoties, gedachten en herinneringen was een tweede natuur voor hem. Hij koos vaak voor de vorm van een gedicht. Een mooie selectie daarvan verscheen twee jaar geleden al in boekvorm: Forever Words: The Unknown Poems. Dit is het muzikale vervolg daarop. Het leek ons een goed idee om die woorden te laten voorzien van muziek en de songs door de artiesten in kwestie uit te laten voeren.”

Welke artiesten kwamen daarvoor in aanmerking?

“Er moest wat ons betreft een connectie zijn, op wat voor manier dan ook. T-Bone Burnett is naast muzikant ook producer en in die hoedanigheid had hij met mijn vader gewerkt. Hij had John Mellencamp leren kennen omdat ze elkaar tijdens tournees regelmatig tegen het lijf liepen. Zoals bekend is, heeft mijn vader voor een van zijn American Recordings het nummer Rusty Cage van Soundgarden gecoverd. Het leek ons dus een geweldig om Chris Cornell bij dit project te betrekken. Zo zit er aan elk nummer een verhaal vast.”

Kreeg iedereen een bepaalde tekst toegewezen, of mochten ze uit een selectie kiezen?

“Dat laatste. Steve Berkowitz en ik zochten gedichten uit waarvan we dachten dat die goed zouden passen bij de artiest die we op het oog hadden. Vervolgens mochten zij daar zelf een keuze uit maken. In muzikaal opzicht hadden ze daarna de totale vrijheid om het zelf in te vullen. Ik was er wel vaak bij. In mijn aanwezigheid werkte Elvis Costello aan de muziek, wat een heel bijzondere ervaring was. Ook ben ik bij vrijwel alle opnamesessies geweest, die allemaal in The Cash Cabin studio in Hendersonville plaatsvonden. Het was liefdewerk voor alle betrokkenen. Ik vond het geweldig om te ervaren hoe alles zich ontvouwde.”

Je zult er niet aan ontkomen dat veel aandacht zal zijn voor de bijdrage van Chris Cornell, een van zijn laatste sessies voor zijn dood in 2017.

“Het is heel begrijpelijk, al worstel ik nog steeds met zijn overlijden. We hebben rondom de opnamen van het nummer You Never Knew My Mind heel intensief contact gehad. We bleven elkaar bellen, tot enkele weken voor zijn dood. Hij zat overigens goed in zijn vel toen hij zich voor zijn bijdrage in onze studio meldde. Op een bepaalde manier is dat een troostende gedachte.”

Hoe was het om met hem te werken?

“Heel plezierig. Chris was een warm mens. Heel vriendelijk en correct. We konden het heel goed vinden, deels omdat onze levens bepaalde overeenkomsten vertoonden. Zowel hij als ik werden in ons jongensjaren door onze vaders meegenomen naar Canada om daar te gaan vissen. We schepten tegenover elkaar op over wie daar de grootste vissen had gevangen. Ik ging vaak met mijn vader mee als hij op tournee ging, Chris nam zijn kinderen soms ook mee. Vanwege die paralellen konden we goed met elkaar praten en raakten we uiteindelijk ook bevriend.”

Wat kun je vertellen over de tekst die hij opnam, You Never Knew My Mind?

“De woorden stammen uit de jaren zestig. Mijn vader schreef ze toen hij al verliefd geworden was op June Carter, mijn moeder. Hij was echter nog getrouwd met zijn vorige vrouw. Met die woorden keek hij terug op die relatie. Het is een sombere, wanhopige tekst van iemand die verscheurd wordt door gevoelens van liefde, verlangen en loyaliteit. We wisten dat Chris de enige was die dit recht kon doen. Ook hij had een echtscheiding achter de rug, met alle turbulentie van dien. Er was echter meer. Mijn vader had een donkere, sombere kant. Depressies waren hem niet vreemd. Ik heb dat van hem geërfd. Er zijn momenten in mijn leven geweest dat die mij fataal waren geworden als ik de verkeerde weg was ingeslagen. Gelukkig heb ik telkens net de goede kant gekozen. Zowel mijn vader als ik zagen dat ook terug in Chris. Ook dat schiep een band. Het is zo intens verdrietig dat hij het niet gered heeft. Elke keer als ik aan hem denk of over hem praat, word ik weer overmand door emoties.”

Jouw vader nam natuurlijk ooit Rusty Cage van Soundgarden op. Was dat muziek waar hij zelf ook naar luisterde?

“Nee, hij hield vooral van oude muziek. Country, gospel en blues van voor 1950. Zijn favoriete artiest was Sister Rosetta Tharpe. Hij legde ook regelmatig een lp van Hank Snow op de draaitafel. De songs die hij opnam voor de American Recordings serie werden hem doorgaans aangedragen. Hij luisterde ernaar en wist altijd meteen of hij er iets mee kon. Hij maakte die keuze puur op basis van zijn gevoel. Hij herkende meteen de wanhoop die ten grondslag lag aan Hurt van Nine Inch Nails. Het waren emoties die hij maar al te goed kende. Hetzelfde gold voor Rusty Cage, wat natuurlijk net zo’n somber nummer is.”

Wat mij altijd opvalt aan Johnny Cash is dat hij fans in alle uithoeken van de muziek heeft. Natuurlijk wordt hij op handen gedragen in countrykringen, maar in de wereld van de metal en punk vinden ze hem ook heel cool. Wat is jouw verklaring daarvoor?

“Het klopt wat je zegt. Het grappige is dat de oude dame in Mississippi dezelfde Johnny Cash-lp’s in de kast heeft staan als die jonge punker in Rotterdam. Wat het is? Ik denk dat het de complexiteit van zijn karakter was. Hij had veel facetten. Ze waren ogenschijnlijk tegenstrijdig aan elkaar, maar mijn vader wist ze toch in zich te verenigen. Hij was een gelovig man, maar leefde bepaald niet het leven van een heilige. Mijn vader hechtte aan oude waarden, maar was tegelijkertijd een rebel die meer dan eens zijn stem verhief tegen het onrecht dat hij zag. Dat is volgens mij de reden dat hij zo’n enorme brede groep mensen aanspreekt. Iedereen herkent wel iets van zichzelf in hem. Met Forever Words willen we zorgen dat ook nieuwe generaties daar kennis mee maken.”

 

 

Tekst: Robert Haagsma

Reacties