The Legacy of Music
Johnny Cash: Luistergids

Johnny Cash: Luistergids

27, March 2018

Op 6 april verschijnt Forever Words, een album waarop artiesten als Willie Nelson, Chris Cornell, Alison Krauss, T Bone Burnett, John Mellencamp, Jewel en Elvis Costello songs vertolken die ze schreven op basis van nagelaten teksten en gedichten van Johnny Cash. De indrukwekkende lijst met namen onderstreept nog eens hoe geliefd de zanger was, niet alleen bij zijn trouwe fans, maar ook onder zijn collega’s. Johnny Cash was in zijn lange carrière heel productief. In de aanloop naar Forever Words een overzicht van zijn tien beste, bekendste en meest betekenisvolle songs.

 

 

Cry! Cry! Cry! (1955)

Hey, Porter was het nummer dat Johnny Cash wilde opnemen voor zijn eerste single voor Sun Records. Eigenaar Sam Phillips was er niet echt van onder de indruk en vroeg de zanger of hij tenminste een sterk nummer kon schrijven voor de B-kant. Cash schudde Cry! Cry! Cry! uit zijn mouw en die combinatie bleek goud waard. De single werd een hit en de naam van Johnny Cash was gevestigd.

 

 

 

 

 

Folsom Prison Blues (1955)

Het leven achter de tralies zou Johnny Cash vaker bezingen, al was het maar omdat hij daar zelf ook kennis mee zou maken. Het nummer werd in 1955 uitgebracht door Sun Records, waar Johnny Cash inmiddels onder contract stond. De bekendste versie is echter afkomstig van het livealbum At Folsom Prison uit 1968. Het verscheen toen ook opnieuw op single. Vanwege de moordaanslag op presidentskandidaat Robert Kennedy dreigde het te floppen, want radiozenders weigerden een song te draaien met de zinsnede ‘I shot a man in Reno, just to watch him die’. Ondanks protesten van de zanger werd de regel weggeknipt en schoot het alsnog de Amerikaanse hitlijsten in. Folsom Prison Blues werd een nummer 1-country hit en reikte tot de 12e plaats in de Billboard single lijst.

 

 

 

I Walk The Line (1956)

Johnny Cash schreef het nummer in 1956 als een belofte aan zijn toenmalige echtgenote om uit liefde een eerzaam man te zijn. Op advies van Carl Perkins nam hij het op, wel nadat Sam Phillips van Sun Records hem dringend geadviseerd had het tempo wat op te schroeven. I Walk The Line werd een grote hit en groeide uit tot het nummer waardoor Johnny Cash altijd herinnerd zal worden. In 2014 riep Rolling Stone het uit tot het beste countrynummer aller tijden. Walk The Line was ook de titel van de biografische film die in 2005 over het leven van Johnny Cash gemaakt werd, met Joaquin Phoenix in de hoofdrol. Veel biopics zijn niet om aan te zien (en te horen), dit was een van de schaarse uitzonderingen.

 

 

 

I Still Miss Someone (1958)

Het zat oorspronkelijk weggestopt op een B-kantje van een single uit 1958, Don’t Take Your Guns To Town. In de loop van de jaren werd het toch omarmd door het publiek. En terecht, Johnny Cash kon als weinig anderen het gevoel van eenzaamheid, verdriet en gemiste kansen vertolken. I Still Miss Someone is melancholie op z’n mooist. Tijdens de sessies voor diens Nashville Skyline album nam Bob Dylan met Cash het op als een duet. Zou dat eens uitgebracht kunnen worden?

 

 

Ring Of Fire (1963)

Het nummer werd geschreven door zangeres June Carter Cash en Merle Kilgore. Hoewel het in eerste instantie door June’s zus Anita op de plaat gezet werd, ging het over de ontluikende liefde tussen June en Johnny. Wat een serieuze liefde in de weg stond was het feit dat ze beiden nog getrouwd waren. Zoals bekend is, zouden ze elkaar later toch nog vinden. Nadat de versie van Anita Carter geen hit was geworden, ontfermde Johnny Cash zich erover. Op zijn voorstel werd een aanstekelijk blazerspartijtje aan het arrangement toegevoegd. Een idee dat in een droom tot hem was gekomen, beweerde hij later. Er is later nog wat gestecheld over de betekenis van Ring Of Fire. De ex van Johnny Cash liet later een tikje wraakzuchtig optekenen dat de zanger het zelf geschreven had, als een ode aan een intiem lichaamsdeel van zijn geliefde. In 2004 probeerde co-componist Kilgore het liedje gebruikt te krijgen in een commercial voor aambeienzalf. Gelukkig wist de familie Cash dit misbruik te dwarsbomen.

 

 

The Ballad Of Ira Hayes (1964)

Johnny Cash voelde zich altijd heel betrokken bij het lot van de oorspronkelijke bewoners van Amerika, de Indianen. Het door folkzanger Peter La Farge vertelt het droeve verhaal van ‘native American’ Ira Hayes die, ondanks de gruwelijke manier waarop zijn ouders en voorouders door blank Amerika behandeld zijn, in de Tweede Wereldoorlog aanmonstert bij de marine. Hij is uiteindelijk een van de zes soldaten die de Amerikaanse vlag omhooghield tijdens de slag om Iwo Jima, een daad dat een iconisch beeld opleverde. De faam die het hem opleverde, bracht hem geen geluk. Zijn eigen volk begreep hem niet, in de reguliere maatschappij was er geen plaats voor hem. In 1955 stierf hij na jaren van alcoholmisbruik. Het nummer werd in de loop van de jaren ook opgenomen door artiesten als Townes van Zandt, Bob Dylan, Kris Kristofferson en Pete Seeger. De versie van Johnny Cash staat op het conceptalbum Bitter Tears: Ballads of the American Indian.

 

 

 

Daddy Sang Bass (1968)

Hoewel hij regelmatig van het rechte pad glibberde, bleef Johnny Cash zijn leven lang een gelovig mens. Hij ontfermde zich dan ook graag over het pure gospelnummer Daddy Sang Bass dat zijn collega Carl Perkins voor hem schreef had en waarin een segment van het oude lied Will the Circle Be Unbroken? in was verwerkt. Johnny Cash bedoelde het als een bemoediging voor zijn Amerikaanse achterban, dat eind jaren zestig verwarrende tijden doormaakten.

 

 

 

A Boy Named Sue (1969)

De tekst van deze hit uit 1969 was geschreven door de Amerikaanse dichter Shel Silverstein. Het is een aandoenlijk relaas van een jongen die door zijn vader is opgescheept met de meisjesnaam Sue. Kort voor Johnny Cash zou optreden in de San Quentin State Prison kreeg hij beschikking over de tekst. Tijdens het concert las hij de meeste stukken nog van papier. Ondanks de geïmproviseerde uitvoering was het een groot succes. De gecensureerde singleversie leverde Johnny Cash een nieuwe wereldhit op.

 

 

Man In Black (1971)

Eind jaren zestig en begin jaren zeventig was Amerika een land dat met zichzelf overhoop lag. Er waren rellen in de grote steden, Martin Luther King en presidentskandidaat Robert Kennedy werden vermoord, ondertussen sleepte de bloederige oorlog in Vietnam zich maar voort. In een nummer van luttele minuten wist Johnny Cash die turbulente tijdgeest als geen ander te vangen. Een eenvoudige melodie en meesscherpe woorden, soms is meer niet nodig. Luister (en kijk!) naar de eerste keer dat hij het uitvoerde voor een publiek van dankbare studenten. Eindelijk iemand die zijn stem durfde te verheffen. De verontwaardiging spat van het gelaat van Johnny Cash. Een historische opname. Man In Black was het titelnummer van zijn album uit 1971.

 

 

Hurt (2002)

Hurt is een nummer over pijn, wanhoop en verslaving geschreven door Trent Reznor van Nine Inch Nails, die daarbij rijkelijk kon putten uit eigen ervaring. Op voorspraak van zijn producer Rick Rubin maakte Johnny Cash het zich eigen, deels omdat de thema’s hem ook niet vreemd waren. Het origineel was al van een aangrijpende intensiteit, de countryzanger wist er met zijn door tijd en tragiek aangetaste stem nog een emotionele dimensie aan toe te voegen. Het kwam verscheen op American IV: The Man Comes Around dat in 2002 uitkwam, een jaar voor zijn dood. Het werd een hit, mede dankzij de clip die Mark Romanek ervoor maakte. Het geldt nog altijd een van de meest ontroerende muziekvideo’s ooit gemaakt.

 

 

Een bonus: het optreden van Johnny Cash in 1994 op het Glastonbury Festival. Het publiek eet uit zijn hand, de zanger is er aanvankelijk wat beduusd van. Het optreden laat horen dat de zanger met het klimmen van de jaren alleen beter was geworden. Hij zou de show later als een van de hoogtepunten van zijn loopbaan noemen.

 

 

 

Tekst: Robert Haagsma

 

 

 

Reacties