The Legacy of Music
Toto Concertrecensie

Toto Concertrecensie

20, March 2018

Afgelopen zaterdag stond Toto in een stijf uitverkocht Ziggo Dome. De band vierde hun 40e verjaardag met een set die ruim 2 uur duurde. Het concert werd opgenomen voor een mogelijke DVD/Blu-Ray uitgave. We vroegen de aanwezige Legacy volgers wat ze van het concert vonden. Hieronder het resultaat.

Mis je nog iets om toe te voegen laat dan je commentaar achter onder aan in de comments…

 

Foto: Legacy of Music

 

Anton Nagtzaam

Ik vond het een van de beste concerten ooit, het was voor mij de 17e keer dat ik Toto live zag. Ik miste alleen Home of the Brave. Kippenvel kreeg ik onder andere van Human Nature.

 

______________________________________________________________________________________

 

Benno Schraa

Hoewel het mijn 19e TOTO concert was, was het concert in de Ziggo Dome voor mij een heel bijzondere. Mijn zoon Niels mocht namelijk voor het eerst mee. Heb altijd gezegd dat hij eerst 10 moest zijn, maar heb hem de laatste 2 maanden cadeau gegeven.

Om vooraan te kunnen staan waren wij al om 14:30 uur bij de Ziggo Dome aanwezig. We hoefden slechts 4 uur te blauwbekken voordat we naar binnen mochten. Gelukkig was dat niet voor niets want we wisten een plaatsje vooraan te bemachtigen.

Het concert was echt top met een super setlist! Voor een die-hard fan zaten er nog voldoende verrassingen in, zoals o.a. English Eyes, Jake to the Bone, Miss Sun, No Love, Mushanga, Angela, Lion en Dune.

TOTO had ook weer een aantal top musici aan de line-up toegevoegd: Lenny Castro die weergaloos is met zijn percussie, Warren Ham met zijn saxofoon, dwarsfluit en mondharmoica, Shem von Schroek met zijn hoge zang partijen en bijzonder spontane uitstraling.

Het storytellers gedeelte was erg bijzonder en ik durf wel te stellen dat dit ‘by far’ de beste accoutische sessie is geweest van alle tours. Zeker nu met alle extra instrumenten gaf dit een extra dimensie.

Mijn zoon met zijn jeugdige leeftijd was erg intrek bij de filmcrew, dus de kans is groot dat wij nog op de dvd komen. Voor Niels kreeg de avond nog een extra gaaf slot, hij heeft namelijk nog de drumstick van Shannon Forrest, de originele setlist en een plectrum gekregen. Kortom het was een avond om nooit te vergeten.

 

Foto: Benno Schraa

 

______________________________________________________________________________________

Arjan en Mariska Sloot

Zomaar een dag in de jaren ’80 en het concert van TOTO op 17 maart 2018.

30 juni 1988, in het centrum van Groningen is het vlak voor 12 uur ’s avonds zwoel. Mariska en Arjan liepen naar de bushalte op de Grote Markt, even na 12en zou lijn 54 naar het Harense Oosterhaar er zijn. Arjan’s fiets stond klaar om hem terug naar zijn studentenkamer in Selwerd te brengen. Mariska kon met de bus mee om haar leven verder voort te zetten in Voorburg, waar ze geboren was. De plannen waren gemaakt, samen met haar zoontje van 3 opnieuw beginnen. 19 en 20 jaar waren ze, teveel meegemaakt voor deze leeftijd. Elkaar 4 jaar niet gezien, op 14 en 15 jarige leeftijd verkering (1 september 1983) op een manier die voor beide speciaal was. De bus kwam, het was intussen 1 juli 1988 en Mariska stapte niet in. Het was de tijd dat TOTO met het album The Seventh One en hits als Stop Loving You en Pamela muzikaal in het middelpunt stond. Ook bij Mariska en Arjan. Niet veel later hokten ze in een driehoogachterflatje en namen een kat: 6 weken oud, van de dierenambulance en noemden haar Toto. Elk jaar op 1 juli vierden ze dat moment op de Grote Markt. In 2017 zag Arjan dat TOTO een 40th anniversary toer aankondigde. Op 1 juli 2017 kreeg Mariska het cadeau: twee kaartjes voor het concert in 2018, het jaar van hun 30ste anniversary.

17 maart 2018: De toegangscontrole werd soepeltjes gedaan, de koude, harde wind woei iedereen naar binnen en dat werd begrepen. We zagen generaties binnen lopen, tieners, twenties, dertigers, veertigers en ouder. TOTO is een band die zich niet in een muziekstijl laat vatten, ook niet in een leeftijdscategorie. Het concert begint met een Star Wars achtige opening, misschien dat de vader van Joseph Williams hier heeft geholpen?

In de eerste set komen gelijk alle kwaliteiten van de bandleden aan bod. Op Lea zong Shem von Schroeck schitterend mee. Dat maakt TOTO bijzonder: er zijn meerdere leadzangers. David Paich, Steve Lukhather en Joseph Williams nemen alle bij meerdere songs de lead en anderen zingen vaak mee. Als de oprichters van de band het verhaal vertellen over het ontstaan van TOTO, komt al snel naar voren dat ze veel samenwerkten met bands als Boz Scaggs en Steely Dan.

Dat samenwerken zijn ze altijd blijven doen, niet voor niets zijn de bandleden afzonderlijk of samen betrokken bij meer dan 5000 songs. Een daarvan brengen ze ten gehore: Human Nature van Michael Jackson’s Thriller album. TOTO straalt uit dat ze mooie muziek willen maken en performen. Het plezier straalt ervan af. Ze maken geen gekke sprongen op het podium.

Ze laten hun stem, handen en voeten klinken. Mushanga en Stop Loving You sluiten het akoestische gedeelte af. Het laatste deel is een mix van rustige -en up temponummers, inclusief een Beatles cover. The Beatles zijn voor Steve Lukather een inspiratiebron geweest. Hij laat mooie solo’s zien, niet voor niets vele malen onderscheiden en hij is een van de beste gitaristen. Na bijna 2,5 uur zonder pauze is het afgelopen. We misten alleen Pamela. Daarvoor pakken we de platenspeler wel om het vinyl album op te zetten.

______________________________________________________________________________________

Patrick van Oorschot

Het optreden van Toto 17 maart 2018 was echt enorm goed. Alles zat muzikaal gezien enorm goed in elkaar. De muzikanten hebben bewezen nog steeds bij de wereldtop te behoren. Ook erg leuk dat halverwege de set een soort intiemere opstelling gemaakt werd en dat er toen (vooral) oude nummers gespeeld werden die normaal bijna nooit live uitgevoerd worden. Helaas ontbraken bij het concert de grote hits 99, Pamela en I’ll Be Over You. Maar desalniettemin was het een geweldig concert.

______________________________________________________________________________________

Thijs van Breda

Toto was gisteravond ongekend goed, loepzuiver en energiek.
Op Pamela na kwamen alle classics voorbij.
Er was een akoestische sessie waarin de bandleden 1 voor 1 de geschiedenis van Toto vertelde, gecombineerd met unplugged nummers, de interactie met het publiek en Toto toen Mushanga in deze sessie werd gespeeld was echt kippenvel, een absoluut hoogtepunt kwam toen Steve Lukather vroeg of Toto “that song” moest spelen gevolgd door een 10 minuten durende versie van Africa.
Steve Lukather, David Paige, Steve Porcaro en Joseph Williams zijn de 60 gepasseerd maar klinken nog onvervalst goed, een gedenkwaardige avond!!

______________________________________________________________________________________

Janneke Kaim

Toto is in vorm…

…en wordt ondersteund door een viertal door de wol geverfde muzikanten.
Een avond om nooit te vergeten. Eerlijk is eerlijk, het kostte mij een paar jaar om te wennen aan een Toto zonder mijn favoriete zanger Bobby Kimball. En hoewel ik hem gisteren miste tijdens specifieke nummers, met name tijdens English Eyes en Girl Goodbye, moet ik toegeven dat Joseph Williams spot on was. Aangevuld met de prachtige hoge vocalen van bassist Shem von Schroek tijdens het nieuwe meesterwerkje Spanish Sea.

Wat is Warren Ham een mooie aanvulling op het podium. Dankzij zijn mondharmonicaspel kon No Love eindelijk live worden gebracht. En welk instrument speelt die man eigenlijk niet?! Dwarsfluit, saxofoon, hobo, het kwam allemaal voorbij.

Dankzij het synthesizer-werk van Steve Porcaro kreeg ik het gevoel dat old school Toto weer op de bühne stond. Gisteravond heb ik Angela echt herontdekt en gelijk daarna werd Lion retestrak ingezet. Wat een heerlijke band is het toch.

En dan de storytellers. Bijzonder om terug te blikken naar veertig jaar muziek. Mooie anekdotes en korte fragmenten van nummers met een verhaal. En drummer Shannon Forrest die het aandurft om de groove van Mushanga te spelen. Bijzonder.

David Paich kwam ontspannen en losjes over, en de gitaarsolo’s van Steve Lukather blijven indrukwekkend. Ik vond het niet erg dat niet alle grote hits werden gespeeld. Dit was een avond voor de echte fan. Maar bij Africa kwam het publiek toch wel los. Persoonlijk maakte de percussie-solo van Lenny Castro meer indruk op mij dan het vraag-antwoord meegalmen met Joe op het eind. Maar voor ieder wat wils.

En dan het einde. The Road Goes On… Lichtjes in de hele zaal en vanaf de tribunes. Hopelijk is de titel waarheid en kunnen we nog lang van deze topmuzikanten genieten.

Fotograferen en filmen heb ik lekker aan anderen overgelaten. Voor mij was het 100% luisteren & genieten!

______________________________________________________________________________________

Patrick Heemskerk

Zaterdag 17 maart stond wereldband Toto in de Ziggo Dome in Amsterdam. Dit in het kader van de veertigste verjaardag van de band. De verwachtingen waren hooggespannen, vraag was hoe de band er aan toe was.

Het antwoord was overtuigend, de band is in bloedvorm.Moeiteloos werd de zaal platgespeeld.

De band opende met Alone, een ijzersterk rock nummer waarbij de zang van Joseph Williams weifelend en niet krachtig klonk. Later in het concert was de stem van Williams goed te horen en nog loepzuiver.

Als tweede werd Hold The Line gespeeld wat de hele zaal deed zingen en dansen, zelfs de mensen met zitplaatsen. Oerlid Steve Lukather kondigde dit nummer aan en dat Toto eenspeciale band heeft met Nederland mede doordat dit het eerste land ter wereld was waar Hold The Line de nummer 1 positie bereikte.

Het was geen standaard Greatest Hits show, er werd uit het hele (omvangrijke) oeuvre geput. Zo werden onder meer Jake To The Bone en Spanish Sea ten gehore gebracht.

Midden in het concert was er een rustpunt waarbij de vier leden van het eerste uur, David Paich, Steve Lukather, Steve Porcaro en Joseph Williams gezeteld op vier stoelen verhalen vertelde over de begintijd en hoe sommige liedjes tot stand waren gekomen. Van die liedjes werd vervolgens een ingekorte versie gespeeld. Wereldhits Georgy Porgy, Mushanga en Stop Loving You werden hier wel tekort mee gedaan en hadden een volledige uitvoering verdiend. Williams oogde de hele tijd al als iemand die er eigenlijk niet zo veel zin in had wat tijdens dit gedeelte werd bevestigd. Hij zat op een omgedraaide stoel diep weggedoken in zijn lange jas. Zijn bijdrage bestond alleen uit wat ondersteunende vocals hier en daar. Zonde. De andere leden straalden meer enthousiasme en vrolijkheid uit. Paich gooide er nog wat typisch Amerikaanse dooddoeners uit als “You’re the best crowd ever” en “We really love to be here”.

De kracht van de band is ook dat er meerdere lead zangers zijn, David Paich, Steve Lukather, Joseph Williams en nieuwe toevoeging bassist Shem van Schroeck. Paich is wel een echte showman met een kapstok naast zich met hoeden, jassen en shawls maar zijn zangkunsten laten te wensen over en hij kan wat dat betreft beter de eer aan zichzelf houden.

Tegen het einde van het concert hunkerde de hele zaal naar dat ene nummer. Lukather benoemde dat ook: “You wanna hear that song?”. Vervolgens werd Africa ingezet en de hele zaal danste en zong uit volle borst. Ook de percussie solo van vaste gast artiest Lenny Castro zorgde voor enthousiasme.

Na een korte onderbreking werd The Road Goes On als toegift gespeeld. Wat Toto betreft is dat zeker toepasselijk, deze heren zijn nog  niet klaar en hebben nog veel moois te bieden.

Van het optreden in de Ziggo Dome zijn opnames gemaakt die op DVD zullen verschijnen. We kunnen niet wachten!

______________________________________________________________________________________

Sandy Beckx

Met een woord GEWELDIG!
Ik miste alleen mijn favoriete lied. I’ll Be Over You wat ik heel jammer vond.

______________________________________________________________________________________

Raymond van Bruggen

Op zaterdag 18 maart 2018 speelde Toto in een uitverkocht Ziggodome in Amsterdam. Op voorhand al een speciaal concert omdat er deze avond ook gefilmd zou worden voor een Dvd/ Blue-Ray die laat in 2018 zal worden uitgebracht. Onlangs heeft Toto nog een verzamelalbum uitgebracht (40 Trips Around The Sun), en de heren hadden dus kunnen kiezen om deze avond al die hits live te spelen.

Gelukkig koos de band niet voor de makkelijkste weg. Natuurlijk werden er wel enkele hits gespeeld, die het publiek ook enthousiast meezong, zoals ‘Hold the Line’, ‘Rosanna’ een akoestische versie van ‘Stop Loving You’ en natuurlijk het memorabele ‘Africa’. Deze laatste song werd in een uitgebreid jasje gestoken en duurde meer dan 10 minuten.

Maar misschien nog interessanter was dat de band veel verrassingen had op de setlist. Als eerste waren er natuurlijk de nieuwe singles van het onlangs uitgebrachte verzamelalbum. Het concert werd geopend met het energieke ‘Alone’. Dit is een mooi nummer, waar het hoogtepunt ligt bij het instrumentale deel van de song. De inbreng van toetsenist Steve Porcaro is hier duidelijk te horen.

Ook werd ’Spanish Sea’ al vrij vroeg ten horen gebracht. Dit nummer stamt uit de ‘Isolation’ periode rond 1984, maar kwam toen niet op het album omdat het teveel op ‘Africa’ leek. Ik weet dat sommige Toto fans weglopen met dit nummer, maar persoonlijk vind ik dit nummer niet zo heel interessant, vooral ook vanwege het grote ‘woohoho’ gehalte. Datzelfde geldt voor ‘het nummer ‘Holyanna’ dat later in het concert ook werd gespeeld.

Wel zeer interessant was het instrumentale ‘Jake to the bone’ die stamt uit 1992. Het nummer sluit het album ‘Kingdom of Desire’ af, en combineert Jazz en Fusion op prachtige wijze. Het werd zo goed en strak gespeeld, dat dit echt één van de hoogtepunten van de avond was. Het toont des te meer aan hoe getalenteerd de muzikanten van Toto zijn, en waarom ze zoveel gevraagd worden door andere muzikanten. Grootheden als Elton John, Aretha Franklin, Steely Dan, Bruce Springsteen, Dire Straits en Michael Jackson vroegen niet voor niks om hun instrumentale inbreng.

Tegelijkertijd is het zo ontzettend jammer dat dit soort pareltjes niet bekend zijn bij het grote publiek. Toto wordt soms nog steeds ten onrechte als een glad en uncool bandje gezien, maar dat wordt dan vooral beweerd door mensen die oordelen op basis van enkele bekende hitjes.

Toto had meerdere verrassingen deze avond. Ik was persoonlijk blij dat niet voor de zoveelste keer “I’ll be over you” werd gespeeld, maar dat men dit keer had gekozen voor ‘Angela’, van het debuutalbum uit 1978. Dit is een prachtige powerballad. In het origineel zingt Steve Lukather dit nummer, maar omdat hij meer moeite heeft om de hoge tonen te halen, nam zanger Jospeh Williams de vocals nu voor zijn rekening. Zoals de hele avond zong Williams loepzuiver en daarmee bewees hij dat hij op dit moment de beste zanger is voor Toto. Natuurlijk belichaamt de stem van voormalig zanger Bobby Kimball vooral de oude Toto-sound, maar tijdens de Falling in Between tour ruim 10 jaar gelden was het duidelijk dat Kimball helaas zijn oude niveau niet meer bereikte.

Ook werd het publiek getrakteerd op wat stevigere nummers, zoals het prachtige ‘Lion’ uit 1984 en ‘English Eyes’ uit 1980. Deze energieke nummers kwamen goed to zijn recht en wederom stond het muzikaal als een huis. Gitarist Steve Lukather kan vooral zijn ei goed kwijt op dit soort nummers en strooide met enkele heerlijke solo’s.

Neemt niet weg dat het zingen van ballads Lukather ook prima af gaat. Het nummer ‘I’ll remember’ uit 1995 bezorgde toch menig bezoeker kippenvel. Halverwege het concert vertelden de heren om en om een aantal historische verhalen over de afgelopen 40 jaar van de band, en speelden daarbij ook enkele nummers. Zo werd eindelijk weer eens ‘Mushanga’ live gespeeld en ook verrassingen als ‘Miss Sun’ en ‘No Love’ werden gedaan. Deze laatste twee songs waren nooit eerder live gespeeld. No Love is een interessant nummer (Southern Rock), waarin Toto nog maar weer eens aangeeft hoe veelzijdig de band is.

Toetsenist David Paich zong ook opvallend veel nummers. Naast het al eerder aangegeven Africa, maakte hij er vooral een show van bij het nummer ‘Stranger in Town’. Ineens was hij weg bij zijn vertrouwde keyboard en ging waarachtig zingend over het podium lopen. Verder werd de band ondersteund door een aantal getalenteerde gastmuzikanten zoals Lenny Castro (percussion), Warren Ham (saxofoon, harmonica), Shannon Forrest (drums) en Shem von Schroeck (bass).

Al met al was het een heel goed concert waar kwaliteit het sleutelwoord is. Al kan ik me voorstellen dat de bezoekers die puur voor de hits waren gekomen er een beetje bekaaid vanaf kwamen.

Natuurlijk kun je altijd discussiëren over de setlist. Persoonlijk had ik graag ook nummers willen horen van het sublieme Toto XIV album uit 2015. Liever had ik ook ‘Home of the Brave’ gehoord bijvoorbeeld in plaats van het relatief eenvoudige ‘Make Believe’. Maar voorkeuren verschillen en daarom bestaat er geen perfecte setlist. Het concert toonde duidelijk aan dat Toto er nog altijd is, en misschien wel beter speelt dan ooit.

 

Foto: Raymond van Bruggen

 

______________________________________________________________________________________

S. Bakkenes

Top concert, deze mannen stralen muziek uit!!!

______________________________________________________________________________________

E.J. Labrie

Wat een top concert….!!! They still “Hold the Line”…….!!!
Magistrale muzikanten die niet van ophouden weten, nummers verlengen tot ongekende hoogte en ons hebben getrakteerd op juweeltjes. Nooit eerder live performances gehoord. In één woord geweldig…..!!!

______________________________________________________________________________________

 

Mis je nog iets om toe te voegen? Laat dan je commentaar achter onder aan in de comments…

 

 

 

Reacties