The Legacy of Music
30 klassieke rock riffs

30 klassieke rock riffs

25, February 2018

Riff: Een melodielijn dat vaak herhaald wordt en de basis vormt van een nummer.
We zochten er even een stuk of 30 bij elkaar – Klassieke rock riffs in willekeurige volgorde…

 

 

 

AC/DC – Whole Lotta Rosie (1977)

Episch intro gespeeld door Angus. De hoofdriff van het nummer is te horen op een eerdere opname getiteld Dirty Eyes, te vinden op de Bonfire-boxset. Dirty Eyes(1976) heeft een andere akkoordprogressie in het refrein.

 

 

 

Pearl Jam – Alive (1991)

De gespierde en slepende riff van Stone Gossard (toen nog een instrumentaal nummer getiteld Dollar Short) vormde een van de 5 nummers op een demo tape waarop men hoopte een nieuwe zanger te vinden na het overlijden van Mother Love Bone’s Andrew Wood. Beveiliger Eddie Vedder beluisterde de tape en spontaan begonnen er teksten bij hem op te komen. Dollar Short werd Alive toen Vedder er een tekst op had geschreven en zich bij de band voegde.

 

 

 

Jimi Hendrix Experience – Purple Haze (1967)

Hendrix gaf Purple Haze een bijna demonische geluid. Dit markeerde de komst van iets in muziek dat mysterieus, duister en duivels was. Sommigen zeggen dat het het begin van de heavy metal was…

 

 

 

Guns ‘n Roses – Sweet Child O’ Mine (1987)

Tijdens een bandrepetitie bedacht Slash de iconische opener van dit nummer. Het leidde tot inspiratie bij Izzy Stradlin die meteen akkoorden begon op te schrijven. Duff McKagan creëerde ter plekke een baslijn. Het maakte Sweet Child O ‘Mine tot een van hun bekendste en grootste hits.

 

 

 

The White Stripes – Seven Nation Army (2003)

Het is nog steeds verbijsterend hoe, na 50 jaar rock ‘n’ roll geschiedenis, Jack White erin slaagde nog zo’n eenvoudige en gedenkwaardige riff tegen te komen die nog door niemand anders was gevonden. Door een basriff te transformeren creëerde hij een riff die rockfans en sportfans samenbrengen.

 

 

 

The Kinks – You Really Got Me (1964)

Rock ‘n’ roll op zijn best. Deze beroemde riff was de inspiratie voor vele latere punk en rock artiesten. De cover van Van Halen uit 1978 legde het nummer verder vast als een bonafide klassieker. Het specifieke geluid van de riff van Dave Davies werd ‘gemaakt’ door een stuk van de speaker van de versterker open te snijden.

 

 

 

Derek & the Dominos – Layla (1970)

Sommigen hebben het de beste openingsriff in rock ‘n’ roll genoemd. Het is het werk van twee grote gitaarlegenden: Eric Clapton en Duane Allman. Producent Tom Dowd zei over de chemie tussen Clapton en Duane Allman: “Er moest een soort telepathie aan de gang zijn, omdat ik nog nooit zo’n spontane inspiratie op dat niveau heb gezien. Een van hen speelde iets en de ander reageerde onmiddellijk. Nooit zei één van hen: ‘Zou je dat nog een keer kunnen spelen?’

 

 

 

Blur – Song 2 (1997)

Soms komt een klassieke riff van geweldige muzikanten die de kracht van eenvoud hebben weten te omarmen. Deze vierstemmige riff is Blur’s knipoog naar grunge en het is ook een van de meest hitsige, meest pakkende en gewoon een van de leukste nummers die ze ooit hebben geschreven.

 

 

 

The Stooges – I Wanna Be Your Dog (1969)

Wie heeft er meer dan drie akkoorden nodig? Niet Ron Asheton die bijna achteloos punk uitvond. Het nummer is zó goed dat ze het vaak tweemaal live speelden tijdens concerten: de legendarische ‘Double dog’.

 

 

 

Tom Petty – Free Fallin (1989)

Petty’s grootste en meest glorieuze refrein is gebouwd op het soort riff waarvan je het niet erg vindt als het zich in je hoofd nestelt. Het is het openingsnummer van het solo-debuut van Tom Petty, het album Full Moon Fever. Het liedje werd geschreven door Petty en zijn partner voor het album, Jeff Lynne’s E.L.O., die te horen is als achtergrondzanger en bas speelt. Het duo schreef en nam de single op in slechts twee dagen.

 

 

 

The Rolling Stones – Satisfaction (1965)

Jagger: “Het was het nummer dat de Rolling Stones voorgoed maakte tot een monsterband… Het heeft een erg pakkende titel en een zeer aanstekelijke gitaarriff dat origineel was in die tijd. En het laat een tijdgeest zien, wat erg belangrijk is in dat soort liedjes.”
Richards nam de ruwe versie van de riff op in een hotelkamer in het Fort Harrison Hotel in Clearwater, Florida.
Het nummer is niet meer weg te denken bij Rolling Stones-shows. Ze hebben het op bijna elke tournee uitgevoerd sinds het bestaan van Satisfaction.

 

 

 

Chuck Berry – Johnny B. Goode (1958)

Hij leende het intro van deze klassieker van Louis Jordan’s Ain’t That Just Like a Woman maar Berry poetste het op en inspireerde een hele generatie.
Noch het intro, noch de solo werden tegelijkertijd ingespeeld. Berry speelde het intro samen met de ritmegitaar en overdubde later de solo’s. Op bass speelt Willie Dixon.

 

 

 

Aerosmith – Walk This Way (1973)

Deze klassieker is zo goed dat het twee keer een hit werd. Begin jaren 70 was het een van de twee nummers, samen met Sweet Emotion, op het album Toys in the Attic, dat de band op de voorgrond van de rock bracht. En in 1986 had Aerosmith wederom een hit toen Run DMC er overheen rapte, terwijl zanger Steven Tyler en gitarist Joe Perry er nog even een schepje bovenop deden.

 

 

 

Killing in the Name – Rage Against the Machine (1992)

Het tempo- en ritme-verschuivende intro van dit klassieke Rage-nummer houdt je scherp. Tegen de tijd dat de gitaar van Tom Morello en de overige bandleden genoegen nemen met de dreigende, trage maar krachtige groove van het nummer, voelt het bijna als een geheel ander nummer. “Killing in the Name” is het bewijs dat een echt geweldige riff op zichzelf kan staan.

 

 

 

Ozzy Osbourne – Crazy Train (1980)

Ozzy Osbourne onderscheidt zich niet alleen door een van de oprichters van Black Sabbath te zijn, maar ook door een uiterst succesvolle solo-artiest te zijn. Kudo’s hier gaan naar Randy Rhoads, die deze vertrouwde donker klinkende riff uitvoerde.

 

 

 

Led Zeppelin – Whole Lotta Love (1969)

Page bedacht de riff in de zomer van 1968 op zijn woonboot op de rivier de Theems in Pangbourne, Engeland. Hij speelde de losse blues riff op een Sunburst Les Paul Standard gitaar. Whole Lotta Love kent veel overeenkomsten met Willie Dixon’s You Need Love. Led Zeppelin voegde daarom Dixon toe aan de songcredits van het nummer.

 

 

 

Michael Jackson – Beat It (1982)

Apart geval deze: de lick werd ingespeeld door Steve Lukather van Toto, de beroemde solo door Eddie Van Halen. In ieder geval betekende dit crossover nummer dat Jackson van Disco/R&B ster doorschoot naar de mainstream pop/rock superstar status. Met dank aan de 2 eerder genoemde heren en Quincy Jones.

 

 

 

David Bowie – Rebel, Rebel (1974)

Na het vertrek van zijn vaste guitarist Mick Ronson kwam Bowie zelf met het bekende gitaar-intro op de proppen. Het was Bowie’s laatste single in Glam-Rock stijl. Hij zei zelf ooit over de riff: “Het is een geweldige riff! Gewoon fantastisch! Toen ik m eindelijk had, bedankte ik de hogere macht!”.

 

 

 

Muse – Supermassive Black Hole (2006)

Leadzanger Bellamy schreef het en met het nummer vind Muse zich in een keer terug op de dansvloer. Invloeden in het nummer komen van Belgische bands als Millionaire, dEUS, Evil Superstars en Soulwax. Bellamy verklaarde: “deze groepen vermengden als eerste R & B-ritmes met alternatieve gitaar.” We voegden een beetje Prince en Kanye West toe. De drumbeat is dansbaar, met Rage Against the Machine riffs eronder, maar al met al best wel funky.”

 

 

 

Nirvana – Smells Like Teen Spirit (1991)

De riff die Nirvana tegen hun wil supersterren maakte. Het meest opmerkelijke aan deze riff is dat het, zelfs na miljoenen keren gehoord te hebben nog steeds zo goed en opwindend klinkt. Het nummer kent een gelijkenis met Boston’s More Than a Feeling (1976), ook volgens Cobain die ooit verklaarde: “de riff is een beetje een Boston cliché-riff.” Toen Cobain het voor Krist Novoselic, speelde, vond deze het niks. Pas toen Novoselic voorstelde het langzamer te spelen ontstond het intro van een van de bekendste rock songs ooit.

 

 

 

Black Sabbath – Paranoid (1970)

Tony Iommi schudt zo makkelijk deze riff uit zijn mouw waardoor het lijkt of hij een benzine aangedreven grasmaaier start. Iommi speelde inmiddels met zijn andere hand na het (per ongeluk) afzagen van de toppen van twee vingers van zijn rechterhand. Overigens is daar niks van te merken.
Opvallend: het woord Paranoïd wordt nooit genoemd in de tekst.

 

 

 

Smashing Pumpkins – Today (1993)

Billy Corgan speelde deze riff zelf die herhaaldelijk en glorieus terugkeert in het nummer dat het album Siamese Dream heeft helpen lanceren tot generatiebepalende hoogten.

 

 

 

Cream – Sunshine Of Your Love (1967)

Hoewel bassist Jack Bruce naar verluidt de bekende lik van dit nummer bedacht, was het Clapton’s Les Paul Special en de 100-Watt Marshall versterker die de hit opleverde. Bruce raakte geïnspireerd na een optreden van de Jimi Hendrix Experience. Clapton: “Het was een eerbetoon aan Jimi.”

 

 

 

Metallica – Enter Sandman (1991)

Enter Sandman was de eerste single van Metallica’s gelijknamige album uit 1991. Het intro van het nummer is direct herkenbaar, waarbij de akoestische gitaar een dreigend klinkt en de bombast die aanstaande is, aankondigt. Het nummer werd geschreven door Kirk Hammett, Lars Ulrich en James Hetfield. Die laatste schreef ook de tekst. Enter Sandman gaat over de nachtmerrie van een kind.

 

 

 

Deep Purple – Smoke On The Water (1972)

Een van de beroemdste en meest herkenbare gitaar-intro’s/riffs ooit. Toen Ritchie Blackmore de riff bedacht waren er mensen die vonden dat het té simpel klonk. Blackmore wees er dan fijntjes op dat Beethoven’s 5e een soortgelijke 4-noten arrangement gebruikte.

 

 

 

Radiohead – Paranoid Android (1997)

Typische Johnny Greenwood tovenarij. Zijn instrument snijdt en snauwt rond een chaotische storm van lawaai als dit iconische, uitdagend ambitieuze ‘OK Computer’ volkslied losbarst en tot grote hoogten reikt.

 

 

 

The Strokes – You Only Live Once (2006)

Een van de meest melodieuze riffs in Strokes’ arsenaal. Een vroege demoversie van het nummer was getiteld “I’ll Try Anything Once”. Sommige van de teksten op You Only Live Once waren ook aanwezig toen The Strokes het nummer deed voor een Radio 1-sessie van de BBC. Dit was een half jaar voor release van de single.

 

 

 

Foo Fighters – Monkey Wrench (1997)

Uit de resten van grunge ontstond Grohl’s Foo Fighters. Na op het debuutalbum alles zelf ingespeeld te hebben, bewees de inmiddels bij elkaar gezochte band dat ze op hun tweede album, The Color and the Shape, ook vol gas konden spelen. “Monkey Wrench” combineert twee gitaaronderdelen om een muur van geluid te creëren. Guitar 1 maakt gebruik van de open B- en E-snaren om de melodie van de riff die op de G-snaar wordt gespeeld vet te maken. Gitaar 2 maakt intussen krachtige akkoorden om de melodie aan te vullen terwijl deze het lage deel nog vetter maakt.

 

 

 

U2 – Sunday Bloody Sunday (1983)

Sunday Bloody Sunday kwam voort uit een gitaarriff en -tekst geschreven door The Edge in 1982. Terwijl Bono en Ali Hewson op huwelijksreis waren, werkte the Edge in Ierland aan muziek voor het aanstaande album van de band.
Deze vroege versie had nog geen titel of refrein, maar bevatte wel al het structurele thema van een van de klassiekers van U2.

 

 

 

NOG MEER BEROEMDE ROCK-RIFFS

DEREK AND THE DOMINOS – LAYLA (1970)
LYNYRD SKYNYRD – SWEET HOME ALABAMA (1974)
DIRE STRAITS – MONEY FOR NOTHING (1984)
SCORPIONS – STILL LOVING YOU (1984)
AC/DC – YOU SHOOK ME ALL NIGHT LONG (1980)
ZZ TOP – LA GRANGE (1973)
FREE – ALL RIGHT NOW (1970)
VAN HALEN – AIN’T TALKIN’ ‘BOUT LOVE (1978)
THE POLICE – EVERY BREATH YOU TAKE (1983)
TOTO – HOLD THE LINE (1978)
PINK FLOYD – MONEY (1973)
BLACK SABBATH – IRON MAN (1972)
FOO FIGHTERS – LEARN TO FLY (1999)
AC/DC – THUNDERSTRUCK (1990)
AC/DC – BACK IN BLACK (1980)
STEPPENWOLF – BORN TO BE WILD (1968)
THE BEATLES – DAY TRIPPER (1965)
RED HOT CHILI PEPPERS – SCAR TISSUE (1999)
VAN HALEN – JUMP (1984)
SURVIVOR – EYE OF THE TIGER
LED ZEPPELIN – STAIRWAY TO HEAVEN (1971)
RITCHIE VALENS – LA BAMBA (1958)
R.E.M. – THE ONE I LOVE (1987)
JUDAS PRIEST – BREAKING THE LAW (1980)
YES – OWNER OF A LONELY HEART (1983)
METALLICA – MASTER OF PUPPETS (1986)
THE ANIMALS – HOUSE OF THE RISING SUN (1964)
PANTERA – CEMETERY GATES (1990)
JIMI HENDRIX – HEY JOE (1966)
PROCOL HARUM – A WHITER SHADE OF PALE (1967)
MOTORHEAD – ACE OF SPADES (1980)
THE CRANBERRIES – ZOMBIE (1994)
DEEP PURPLE – BLACK NIGHT (1970)
J.J. CALE/ERIC CLAPTON – COCAINE (1977)
METALLICA – NOTHING ELSE MATTERS
PRINCE – PURPLE RAIN (1984)
AC/DC – HIGHWAY TO HELL (1979)
BRUCE SPRINGSTEEN – BORN IN THE USA (1983)
DIO – RAINBOW IN THE DARK (1983)
BLUE ÖYSTER CULT – DON’T FEAR THE REAPER (1976)
CARLOS SANTANA – SMOOTH (1999)
RED HOT CHILI PEPPERS – CALIFORNICATION (1999)
EUROPE – FINAL COUNTDOWN (1986)
SCORPIONS – WIND OF CHANGE (1990)
AEROSMITH – DREAM ON (1973)
DIRE STRAITS – SULTANS OF SWING (1978)
PINK FLOYD – ANOTHER BRICK IN THE WALL 2 (1979)
JETHRO TULL – AQUALUNG (1971)
IRON MAIDEN – FEAR OF THE DARK (1992)
MARILLION – KAYLEIGH (1985)
U2 – PRIDE (1984)
RUSH – YYZ (1981)
SANTANA – SAMBA PA TI (1970)
CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL – FORTUNATE SON (1970)
ALICE COOPER – POISON (1989)
GUNS N’ ROSES – KNOCKING ON HEAVENS DOOR (1991)
EXTREME – MORE THAN WORDS (1990)
LENNY KRAVITZ – ARE YOU GONNA GO MY WAY (1993)
HEART – BARRACUDA (1977)
ROY ORBISON – PRETTY WOMAN (1964)
MEGADETH – SYMPHONY OF DESTRUCTION (1992)
MR. BIG – TO BE WITH YOU (1991)
UGLY KID JOE – CATS IN THE CRADLE (1992)
RUSH – TOM SAWYER (1981)
DREAM THEATER – PULL ME UNDER (1992)
R.E.M. – LOSING MY RELIGION (1991)
METALLICA – ONE (1988)
KANSAS – DUST IN THE WIND (1977)
COLDPLAY – CLOCKS (2002)
ZZ TOP – SHARP DRESSED MAN (1983)

bronnen: nme.com – classicrock.com

Reacties