The Legacy of Music
In Memoriam 2017

In Memoriam 2017

27, December 2017

Welke bekende artiesten, muzikanten en componisten ontvielen ons in 2017?

 

 

Peter Sarstedt: 8 januari

75: Peter Eardley Sarstedt: Veel van 2017 heeft hij niet meegekregen. De singer-songwriter die op 10 december 1941 in Delhi, India, werd geboren, overleed aan de zeldzame hersenziekte Progressieve Supranucleaire Parese (PSP) die hersenverlamming veroorzaakt. Hij zal het meest herinnerd worden om zijn liedje Where Do You Go To (My Lovely)? dat een nummer-1-hit werd in 1969 en in 2007 opnieuw onder de aandacht kwam dankzij de twee Wes Anderson-films Hotel Chevalier en The Darjeeling Limited.

 

John Wetton: 31 januari

67: John Kenneth Wetton: De Britse zanger en bassist heeft met een paar van de grootste en meest innovatie (progressieve) rockbands gewerkt, waaronder King Crimson, Roxy Music, Uriah Heep en Wishbone Ash. De alom gerespecteerde vocalist richtte ook de groep U.K. op en zong een tijd in de supergroep ASIA. Vanaf begin jaren negentig van de vorige eeuw was hij eveneens een succesvolle solocarrière gestart en gedurende zijn leven riepen Brian Eno, Bryan Ferry en Phil Manzanera vaak zijn hulp in. Darmkanker werd hem fataal.

 

David Axelrod: 5 februari

85: David Axelrod: Hij was niet iemand die veel in de spotlights stond, maar de in Los Angeles geboren Axelrod was vooral in de jaren zestig en zeventig een belangrijke studiomeneer/producer en A&R-persoon, gespecialiseerd in jazz. Axelrods muziek is door de jaren heen regelmatig gesampeld, onder andere in de muziek van Lauryn Hill, Dr. Dre en Manic Street Preachers.

 

Al Jarreau: 12 februari

76: Alwin Lopez “Al” Jarreau: Zevenvoudig Grammy Award-winnaar Jarreau stond vanaf zijn debuutalbum We Got By uit 1975 in hoog aanzien. Breakin’ Away uit 1981 is wellicht zijn bekendste werk, maar ook het nummer Moonlighting (de titelsong van de gelijknamige televisieserie) en zijn bijdrage aan het liefdadigheidsnummer We Are The World staan in mensenheugenis gegrift.

 

 

 

Peter Skellern: 17 februari

69: Peter Skellern: De Britse pianist en singer-songwriter is vooral bekend van zijn 1972-hit You’re A Lady. Maar hij was van meerdere markten thuis en schreef zo ook de songtekst voor One More Kiss, Dear voor de soundtrack van de film Blade Runner (1982). Zijn nummers zijn regelmatig gecoverd, onder meer door Brigitte Bardot, Davy Jones (van The Monkees) en Ringo Starr (The Beatles), die een eigen versie van Skellerns Hard Times op zijn album Bad Boy zette.

 

Larry Coryell: 19 februari

73: Larry Coryell – Lorenz Albert Van DeLinder III: De Amerikaanse gitarist werd op 2 april 1943 geboren. Net zo chic als zijn echte naam was zijn jazz/rockmuziek. Die etaleerde hij onder meer in de band The Eleventh house en in The Guitar Trio, met John McLaughlin en Paco de Lucia. Zijn prestaties op elektrische en akoestische gitaar leverde hem de bijnaam ‘Godfather Of Fusion’ op. Coryell overleed aan hartfalen.

 

Leon Ware: 23 februari

77: Leon Ware: De Amerikaanse artiest en producer schreef liedjes voor Michael Jackson, Quincy Jones en Marvin Gaye, met wie hij het album I Want You coproduceerde. Hij begon als tiener zijn carrière in de zanggroep The Romeos, schreef vervolgens (samen met Ivy Hunter en Steve Browden) Got To Have You Back voor The Isley Brothers en werkte samen met Ike & Tina Turner.

 

Joni Sledge: 10 maart

60: Joan Elise ‘Joni’ Sledge: Op 10 maart kwam er een abrupt einde aan het leven van de nog maar zestigjarige Joni Sledge van de Amerikaanse zanggroep Sister Sledge, bekend van We Are Family. Haar dood is altijd een raadsel gebleven, aangezien er geen ziekte bij haar was geconstateerd. Eerst stond op haar overlijdensakte ‘dood onder de verdachte omstandigheden’, maar dat werd later omgezet naar ‘natuurlijke doodsoorzaak’.

 

Chuck Berry: 18 maart

90: Charles Edward Anderson Berry: Misschien wel de bekendste en meest invloedrijke muzikant van wie we dit jaar afscheid moesten nemen is rock-n’-roll-pionier Chuck Berry. Zijn dansmoves, uitstraling en energieke songs zijn nog steeds van invloed op veel artiesten en liedjes als Roll Over Beethoven, Rock And Roll Music en Johnny B. Goode zullen nog lang zegevieren. Onder meer Bruce Springsteen en Steve Miller speelden in het begin van hun carriere in Berry’s band.

 

 

 

J. Geils: 11 april

71: John Warren ‘J.’ Geils Jr., gitarist en bandleider van The J. Geils Band, was gespecialiseerd in blues, jazz, soul, rock en pop. Destijds werd de muziek wel ‘te wit voor zwarte jongeren en te zwart voor blanke jongeren’ genoemd. Toen de band in 1985 stopte was Geils vooral geïnteresseerd in autoraces.

 

Allan Holdsworth: 15 april

70: De invloedrijke Britse gitarist Allan Holdsworth heeft de grenzen van gitaarrock verlegd met zijn saxofoonachtige benadering van spelen. Onder meer in de supergroep U.K. (met toetsenist/violist Eddie Jobson en bassist John Wetton) en als soloartiest. Holdsworths bijzondere frasering, aparte akkoordenschema’s en bijna onmogelijke vingerleggingen maakten zijn muziek buitenaards bijzonder. Veel grote gitaarhelden, onder wie Eddie Van Halen, Joe Satriani, Tom Morello en Frank Zappa, hebben diep respect voor de nalatenschap van Holdsworth.

 

Cuba Gooding Sr.: 20 april

72: De op 27 april 1944 geboren zanger Cuba Gooding Sr. volgde voormalig leadzanger Donald McPherson op in de soulgroep The Main Ingredient. Met die band scoorde hij als leadzanger een aantal hits, waarvan Everybody Plays The Fool uit 1972 de bekendste is. Als solo-artiest had hij in 1983 een hit met een cover van Brian Auger getiteld Happiness Is Just Around the Bend. Hij liet na zijn dood vier kinderen achter van wie acteur Cuba Gooding Jr. (Jerry McGuire) de bekendste is.

 

Robert Miles: 9 mei

47: De Zwitsers/Italiaanse dj Roberto Concina alias Robert Miles scoorde in 1995 en 1996 een mega hit met Children, dat in Nederland de platinum status bereikte. Concina/Miles stierf na een negen maanden lang gevecht met kanker.

 

Chris Cornell: 18 mei

52: Voor velen was Christopher John Cornell de stem van een generatie. Hij stond met Soundgarden en Temple Of The Dog begin jaren negentig voorop in de grunge-scene en later had hij met onder meer gitarist Tom Morello wederom succes met Audioslave. In zijn solocarrière was het voornamelijk hit of mis. Helaas kampte hij al jaren met depressies, die hem uiteindelijk deden besluiten om zijn eigen leven te nemen.

 

 

 

Jimmy LaFave: 21 mei

61: Amerikaanse folkrock artiest die door voetbal inside analist Johan Derksen meer bekendheid kreeg. De ernstig zieke LaFave trad 2 dagen voor zijn dood nog op.

 

Gregg Allman: 27 mei

69: Rock And Roll Hall Of Fame-artiest Gregory Lenoir ‘Gregg’ Allman was zanger, songwriter, Hammondorganist en gitarist van The Allman Brothers. Voor die groep schreef hij onder meer Whipping Post, Melissa en Midnight Rider. Later scoorde hij een solohit met I’m No Angel. The Allman Brothers werden bekend dankzij het legendarische livealbum At Fillmore East, dat nog steeds tot de beste concertregistraties ooit wordt gerekend. Gregg Allman, die een jarenlange relatie had met Cher, had leverkanker. Complicaties daaraan werden ‘een van de beste zangers aller tijden’ (Rolling Stone magazine) uiteindelijk fataal.

 

Sandra Reemer: 6 juni

66: Barbara Alexandra (Xandra/Sandra) Reemer: De multi-getalenteerde Reemer, die in Indonesië werd geboren werd bekend als zangeres van Sandra & Andres. Ze deed drie keer mee aan het Eurovisie Songfestival. Later was ze veel op televisie te zien, onder meer als assistente/’kroepoekje’ van Jos Brink in de spelshow Wedden Dat? In 2015 bereikte ze met The Dutch Divas, met Marga Bult en Sjoukje Smit, de Mega Top 100 met het liedje From New York To L.A. Reemer overleed aan de gevolgen van borstkanker.

 

Prodigy: 20 juni

42: Albert Johnson: Amerikaanse rapper, acteur en auteur die de helft was van het hiphop duo Mobb Deep.

 

Chester Bennington: 20 juli

41: Chester Charles Bennington: Slechts een korte periode na het heengaan van zijn goede vriend Chris Cornell nam de Linkin Park-zanger ook zijn eigen leven. Saillant detail: dat was op de dag dat Cornell 53 zou zijn geworden. Bennington kampte net als zijn vriend met depressies en alcoholisme, die tijdens zijn succesvolle carrière met Linkin Park lang geheim bleven. De zanger was in 2013 nog een korte tijd voorman van Stone Temple Pilots en werkte in verschillende stadia samen met onder meer Jay-Z, Jonathan Davis (Korn) en Slash. Bennington was een geliefd mens, op en naast het podium. Hij liet een vrouw en zes kinderen na.

 

Glen Campbell: 8 augustus

81: Muziekgeschiedenis, dat schreef zanger, gitarist, songwriter en presentator Glen Travis Campbell toen hij in 1967 vier Grammy Awards won. Het nummer Gentle On My Mind won twee onderscheidingen in de categorieën country en western en By The Time I Get To Phoenix won twee awards in de categorie pop. In zijn laatste levensfase werd Campbell geplaagd door Alzheimer. In 2013 nam hij zijn laatste liedje op: I’m Not Gonna Miss You. Dit jaar verscheen zijn laatste album Adiós, met opnames uit de periode 2012/2013.

 

Walter Becker: 3 september

67: Walter Carl Becker is vooral bekend als medeoprichter, (bas)gitarist en co-songwriter van Steely Dan, maar werd later in zijn carrière platenproducer. Hij zat ook nog kort in China Crisis voor wie hij de plaat Flaunt The Imperfection produceerde. Hij overleed aan slokdarmkanker.

 

 

 

Dave Hlubek: 2 september

66: David Lawrence “Dave” Hlubek: De oprichter en gitarist van Southern rockband Molly Hatchet had een turbulent leven. In 1971 bouwde hij met zijn band gestaag een carrière op, mede doordat Lynyrd Skynyrd in een neerwaartse spiraal zat en Molly Hatchet dat gat kon opvullen. De roem en het rock-n’-roll-leven ging Hlubek niet in de koude kleren zitten en ontwikkelde een cocaïneverslaving. Na bijdrages in diverse all-starbands kwam hij in 2005 weer bij Molly Hatchet. Gezondheidsproblemen zorgde dat hij niet meer volop kon meedraaien. Hij werd getroffen door een hartaanval.

 

Holger Czukay: 5 september

79: Holger Schüring is misschien geen bekende naam, maar de Duitse muzikant Holger Czukay van was zijn tijd ver vooruit. Hij was een van de eersten die experimenteerde met ambient, wereldmuziek, sampling en het gebruik van kortegolfradio als live-‘instrument’ (iets wat Czukay ‘radioschilderen’ noemde). De avant-garde muzikant was vooral bekend van de krautrockgroep Can.

 

Rick Stevens: 5 september

77: Donald Stevenson alias Rick Stevens was zanger van de rhythm and bluesband Tower Of Power. Stevens zong op het album Bump City (1972), met het nummer You’re Still A Young Man, waarmee de band internationale bekendheid verwierf. Na Tower Of Powers ging het snel bergafwaarts met Stevens (geboren als Donald Stevenson): hij werd drie maal veroordeeld voor moord en kreeg een levenslange gevangenisstraf opgelegd. In 2012 werd hij na 36 jaar brommen vrijgelaten.

 

Riem de Wolff: 12 september

74: een van de Blue Diamonds. Hij nam onder meer de rol van zanger en gitarist voor zijn rekening.

 

Grant Hart: 13 september

56: Amerikaanse muzikant, vooral bekend als de drummer van Hüsker Dü. Na de breuk van de band in 1988 vormde hij het alternatieve rocktrio Nova Mob waar hij overstapte naar zang en gitaar. Zijn solocarrière werd zijn belangrijkste focus na de ontbinding van Nova Mob in 1997.

 

Charles Bradley: 23 september

68: Daptone Records-artiest Charles Edward Bradley werd pas op late leeftijd ontdekt. De funk- en soulzanger was jarenlang dakloos en brak mede daardoor pas op 62-jarige leeftijd door. De bevlogen vocalist, die zichzelf ‘de schreeuwende arend van de soul’ noemde, begon als James Brown-imitator onder de noemer Black Velvet. Zijn turbulente leven en bijzondere carrière speelt de hoofdrol in de documentaire Soul Of America.

 

Tom Petty: 2 oktober

66: Thomas Earl Petty: Liefhebbers van classic rock hebben een zwaar jaar achter de rug, want naast Greg Allman, ontviel nog een icoon: Tom Petty. Als lid van Traveling Wilburys, Mudcrutch en Tom Petty And The Heartbreakers verkocht de zanger, liedjesschrijver, multi-instrumentalist en producer meer dan 80 miljoen albums. Daarmee behoort de Rock And Roll Hall Of Fame-artiest tot een van de best verkopende artiesten aller tijden. Een hartstilstand werd hem fataal.

 

 

 

Bunny Sigler: 6 oktober

76: Walter “Bunny” Sigler: Amerikaanse zanger, songwriter, multi-instrumentalist en producer die in de jaren zeventig een sleutelfiguur was bij de totstandkoming van de ‘Philly Sound’. Hij werkte onder andere met Curtis Mayfield, Patti LaBelle en The Roots. Een van zijn laatste coproducties is het nummer The Ruler’s Back, het openingsnummer van Jay-Z’s album The Blueprint. Sigler stierf aan een hartaanval.

 

Gordon Downie: 17 oktober

53: Gordon Edgar Downie: Tragically Hip-voorman, soloartiest en filantroop Gordon Edgar Downie liet het leven door een kwaadaardige hersentumor. De Canadees zijn laatste werk, het dubbel-soloalbum Introduce Yourself, verscheen afgelopen jaar, kort na zijn dood.

 

 

 

George Young: 22 oktober

70: George Redburn Young: Brits-Australische muzikant, songwriter en platenproducer. Hij was een van de oprichters van de Easybeats en Flash and the Pan.
Young werd geboren in Schotland en verhuisde als tiener naar Australië. Hij was lid van de Australische groep the Easybeats en schreef samen met bandmaatje Harry Vanda de internationale hits ‘Friday on My Mind’ en ‘Love Is in the Air’, de laatste opgenomen door John Paul Young (die geen familie is ). Young was ook de producer van het eerste werk van hard rock band AC / DC samengesteld door zijn jongere broers Malcolm en Angus Young.

 

Fats Domino: 24 oktober

89: Antoine Dominique “Fats” Domino Jr.: Pianist, zanger en liedjesmaker wordt beschouwd als rock-n’-roll-pionier. Alleen al tussen 1955 en 1960 had hij elf top-10-hits en inmiddels heeft hij meer dan 65 miljoen platen verkocht. Zijn album The Fat Man (1949) wordt beschouwd als het eerste rock-n’-roll-album waarvan meer dan een miljoen exemplaren zijn verkocht. Blueberry Hill, Ain’t That A Shame en I Want To Walk You Home zijn slechts een paar klassiekers uit zijn uitgebreide oeuvre.

 

 

 

Chuck Mosley: 9 november

57: Charles Henry Mosley III: Amerikaanse singer-songwriter, die vooral bekend stond als de frontman van Faith No More van 1984 tot 1988. Tijdens zijn ambtstermijn bij de band brachten ze twee albums uit, We Care a Lot en Introduce Yourself.

 

Fred Cole: 9 november

69: Frederick Lee Cole: Amerikaans zanger en gitarist van onder andere Dead Moon, Pierced Arrows en The Lollipop Shoppe. Fred en en zijn vrouw Toody Cole hadden een speciale band met Vera in Groningen. Geen artiest heeft zo vaak in deze club opgetreden als Fred en Toody Cole.

 

Hans Vermeulen: 9 november

70: Hans Vermeulen: De in Voorburg geboren zanger, producer, gitarist en toetsenist begon in 1961 bij de band Sandy Coast. Hij was ook medeverantwoordelijk voor het succes van Margriet Eshuijs en Anita Meijer. Daarnaast is hij de ontdekker van Ruth Jacott. Vermeulen ontving tijdens zijn carrière een Gouden Harp en een Edison. In de jaren negentig verhuisde hij naar Thailand, waar hij is overleden.

 

 

 

Ad van Meurs: 10 november

64: De in Boxtel geboren en in Eindhoven gevestigde singer-songwriter Ad van Meurs overleed na een langdurig ziektebed. Van Meurs was voornamelijk actief in de blues en folkscene onder de noemer The Watchman, maar zat onder meer in de jaren tachtig ook in de new waveband W.A.T. en begin van de 21e eeuw in de formatie NO Blues. Het Amerikaanse magazine Rolling Stone omschreef zijn muziek als ‘hard folk from Europe’. De zanger/gitarist heeft veel betekend voor singer-songwritertalent, door diverse muziekavonden in Muziekgebouw Eindhoven te organiseren en was bovenal een regionale muziekheld, hoewel de Volkskrant hem in 2002 ook uitriep tot de beste singer-songwriter van de lage landen.

 

Malcolm Young: 18 november

64: Malcolm Mitchell Young: Als slaggitarist van AC/DC, een van de grootste rockbands ter wereld, heeft hij veel van de wereld gezien. Young speelde maar liefst 41 jaar in die band, samen met zijn jongere broer Angus. In 2014 moest Malcolm vanwege gezondheidsproblemen, naar later bleek dementie, gedwongen met pensioen. Hij stierf op 18 november op 64-jarige leeftijd, slechts een paar weken na zijn oudere broer George (die op 22 oktober overleed).

 

Della Reese: 19 november

86: Delloreese Patricia Early: de Amerikaanse jazz- en gospelzangeres scoorde in 1959 een hit met de single Don’t You Know? In de jaren zestig was ze ook de eerste Afro-Amerikaanse vrouw met een eigen talkshow: Della.
Reese, een manusje van alles, werd later ook nog minister en actrice. Haar uiteenlopende carrière beslaat maar liefst zeven decennia. Tot 2003 was ze te zien in de dramaserie Touched By An Angel.

 

David Cassidy: 23 november

67: David Bruce Cassidy: Amerikaanse acteur, zanger en gitarist. Hij stond bekend om zijn rol als Keith Partridge, de zoon van Shirley Partridge (gespeeld door zijn stiefmoeder Shirley Jones), in de tv-serie The Partridge Family. De serie leidde ertoe dat hij een van de populairste tieneridolen en popzangers in het begin van de jaren 70 was.

 

Johnny Hallyday: 5 december

74: Jean-Philippe Léo Smet, artiestennaam Johnny Hallyday was een Franse rock ‘n’ roll -en popzanger en acteur. In Frankrijk was hij de vleesgeworden rocker, enorm populair in Frankrijk, meestal simpelweg “Johnny” genoemd en hij werd gezien als een “nationaal monument” (de enige sinds Edith Piaf). In Nederland had Hallyday twee keer een nummer 1-notering met respectievelijk Tes Tendres Annees, Pour Moi La Vie Va Commencer. Hallyday stierf aan longkanker.

 

 

 

Pat DiNizio: 12 december

62: Patrick Michael DiNizio: was de leadzanger en songwriter van de band The Smithereens die in 1980 geformeerd werd. De band bleef tot zijn dood bestaan. Tussendoor maakte Pat enkele solo-albums.
In 2000 deed DiNizio een gooi naar een zetel voor New Jersey in de Senaat van de Verenigde Staten. De campagne werd verfilmd en werd bekend als documentairefilm met de titel: Mr. Smithereen Goes To Washington.

Warrel Dane: 13 december

 

56: Warrel G. Baker alias Warrel Dane was de leadzanger en toetsenist van de metal bands Sanctuary en Nevermore. Hij stond bekend om zijn getrainde stem, niet zo gek want Dane werd vijf jaar lang opgeleid tot operazanger. Hij had een verslavingsgeschiedenis en al een langere tijd gezondheidsproblemen. Dane overleed uiteindelijk aan een hartaanval.

 

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave