The Legacy of Music
12 Earth, Wind & Fire liedjes uitgelicht

12 Earth, Wind & Fire liedjes uitgelicht

19, December 2017

De naam Earth, Wind & Fire was in het midden van de jaren 70 bij miljoenen mensen in de wereld bekend. Zij scoorden een dozijn gouden en platina platen en hadden grote hits zoals “September”, “Boogie Wonderland” en “Fantasy”. “Ik schrijf over mijn leven”, vertelde Maurice White ooit….Hij zou vandaag 76 jaar zijn geworden.

 

 

Criticasters mogen dan wat zurig zijn geweest over hun mix van funk, fusion jazz, Africana, soft pop en soul; maar zowel hun boodschap van vrede, spiritualiteit en liefde als wel hun geweldige outfits en explosieve concerten, maakte hen een van de karakteristieke bands van dat tijdperk.

Earth, Wind & Fire had 10 muzikanten in dienst tijdens hun hoogtijdagen, inclusief de beroemde Phenix Horns blazers. Oprichter Maurice White stond altijd in het middelpunt; wel of niet ondersteund door zanger Philip Bailey. Daarnaast werkte White constant in de studio met producer Charles Stepney (die in 1976 tragisch aan zijn einde kwam).  Hij overzag de prachtig ontworpen klaphoes covers (met de beroemde Egyptische pyramides en de bijbelse symbolen) en schreef er tekstflarden bij als referentie. Of het publiek nu wel of niet snapte waarover hij zong, niemand kon de kracht van Earth, Wind & Fires muziek ontkennen.

We lichten 12 liedjes uit van de EWF muziek legacy…

 

Sweetback’s Theme (1971)

Ergens in 1970 was ene Melvin Van Peebles zijn low-budget film “Sweet Sweetback’s Baadasssss Song” aan het afmaken. Wat nog ontbrak was een soundtrack. De assistente van Van Peebles had toevallig iets met een jonge muzikant uit Chicago; ene Maurice White, die in die tijd aan het leuren was met zijn demo’s. Van Peebles: “Elke creatieveling op Hollywood Boulevard kwam zogezegd om van de honger”. Hij redde in ieder geval een aantal zielen door een set van vette funk en jazz loops gemaakt door de onbekende band Earth, Wind & Fire te adopteren, bij te werken en als basis te laten dienen voor de soundtrack. Het album en de film werden een onverwacht succes en daarmee werd Earth, Wind & Fire de eerste band van het Blaxploitation tijdperk. Ze effenden de weg voor bijvoorbeeld Isaac Hayes’s Shaft and Curtis Mayfield’s Superfly.

 

 

Boogie Wonderland (1979)

Disco was op zijn hoogtepunt in 1979 toen White en zijn volgelingen met een kraker op de proppen kwamen. De grootste EWF hit sowieso in Nederland. Zo vrolijk het nummer klinkt zo donker is de tekst geschreven door Jon Lind en Allee Willis die hun inspiratie putten uit de film Looking for Mr. Goodbar met Diane Keaton in de hoofdrol. Het nummer portreteerde de dans die de pijn verdoofde (“You dance and shake the hurt”) en leek de vrije val van disco te voorspellen die snel na het verschijnen van dit nummer werd ingezet.

 

 

Brazilian Rhyme (Beijo) (1977)

Het is nauwelijks een nummer te noemen; het is een ‘groove’; een groove van 1:20 met het beroemde meezing falsetto – “Beijo! Beijo! Ba da ba ba ba!” De impact op het hip hop genre is groot. In vroegere tijden werd het nummer op gezet en MC’s rapte er overheen. Bekende voorbeelden zijn onder andere het gebruik ervan op A Tribe Called Quest ‘s debuut album People’s Instinctive Travels and the Paths of Rhyth.

 

 

Shining Star (1975)

Een ‘chart topping smash’ zoals dat zo mooi heet. “Shining Star” klinkt alsof we op een feestje zijn. Een nummer dat het humeur op zonnig zet, geïnspireerd op Sly and the Family Stone’s “Everybody Is a Star,”. Een van White’s beste producties en een omslagpunt in de carrière van EWF. “Het album ‘That’s the Way of the World’ verkocht mondjesmaat in het begin,” vertelde White over hun 6e studio-album. “We dachten dat het niet ging gebeuren. Toen brachten we ‘Shining Star’ op single uit en het ging naar #1. Het redde het album en nog veel meer.”

 

 

September (1978)

EWF kreeg in 1978 een eigen label (ARC) als gevolg van contract onderhandelingen met hun moederlabel Columbia. De eerste release daarop was de beroemde Best Of Earth Wind & Fire, Vol. 1, en “September,” de eerste single . Duidelijker dan dit komt White’s talent van optimistische vrolijke soul anthems niet uit de verf. 21 jaar later werd de remix van het Britse duo Phats & Small ook nog een hit.

 

 

Ramsey Lewis, “Sun Goddess” (1975)

Maurice White was betrokken bij ontelbare groepen, eind jaren 60, begin jaren 70. Een van de groepen is de begeleidingsband van pianist Ramsey Lewis. Ze kruisten hun paden half jaren 70 op de in 1974 opgenomen groovy funk track “Sun Goddess.”

 

 

Fantasy (1977)

Maurice White liet zich inspireren door de film Close Encounters of the Third Kind. Het duurde 3 maanden voordat het nummer af was. In 1978 werd het de eerste Nederlandse top 10 single afkomstig van het album All ‘n’ All en dat was dan weer het eerste top 10 album voor de band in Nederland. Fantasy werd in 1989 succesvol gecovered door het Eurodance groepje Blackbox ook bekend van Ride on Time.

 

 

Sing a Song (1975)

‘Gratitude’ was EWF’s dubbele live album. Op 3 kanten stonden de beste live uitvoeringen van hun Amerikaanse toernee. Ietwat weggestopt op kant 4 stonden 4 studio tracks. Een daarvan was “Sing-a-Song” met een door gitarist Al McKay bedachte riff. Geproduceerd door Chess producer Charles Stepney.

 

 

That’s the Way of the World (1975)

Sig Shore, producer van o.a. de film Super Fly, benaderde de band om de soundtrack voor zijn film “That’s the Way of the World” in te spleen. De film (over de muziekindustrie) met Harvey Keitel in de hoofdrol flopte totaal. Pas in 2006 (!) verscheen de film op DVD. Het liedje “That’s The Way of the World” werd een toegift op concerten. Het album werd door al die hits 3x platina. In die tijd verkocht je dan miljoenen platen.

 

 

Devotion (1974)

Philip Bailey zei ooit in 2013: “Maurice zijn visie was om een heel klein beetje jazz in R&B en pop te stoppen”. Dat is nergens duidelijker als in “Devotion,” een bescheiden hit maar een enorme fan favoriet van het album Open Your Eyes.
Meest bekende versie van het nummer is te vinden op het live album Gratitude uit 1975.

 

 

Reasons (1975)

Echt, velen probeerden de hoge noten te zingen die Philip Bailey haalde op “Reasons,” de ballad van EWF ook al te vinden op het album ‘That’s The Way of the World.’ Het nummer is niet alleen een karaoke klassieker maar liet ook een groep zien die zich ontwikkeled had van een visionaire funk-rock band naar een eigentijds pop gezelschap dat pop vermengde met jazz en disco. Maurice White in 1975 tegen Billboard: “Het was gewoonweg ons doel om iedereen te bereiken…maar echt iedereen.”

 

 

Got to Get You Into My Life (1978)

Met de bekende blazers sectie het meest funky Beatles nummer dat op Revolver (1966) stond. EWF coverde het voor de film uit 1978 ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ met in de hoofdrol de Bee Gees en Peter Frampton. Wat Earth, Wind & Fire precies in de film deed, was niet zo ter zake doende, het nummer werd een hit. De film flopte.

 

vertaald van: Rolling Stone.com

 

SaveSave

SaveSave

SaveSave