The Legacy of Music
‘Prachtige droefheid’. Een interview met Colin Blunstone

‘Prachtige droefheid’. Een interview met Colin Blunstone

4, December 2017

De wereld leert Colin Blunstone in verschillende hoedanigheden kennen. Hij is de zanger van The Zombies, waar hij in de jaren zestig hits mee scoort als She’s Not There en Time Of The Season. In de jaren zeventig begint de Britse zanger een solocarrière die hem nieuwe successen brengt. Hij leent zijn herkenbare, engelachtige stemgeluid ook aan de albums van The Alan Parsons Project. Het door hem gezongen Old And Wise wordt zelfs een hit en geldt inmiddels als een klassieker. Van Eye In The Sky, het succesvolle album uit 1982 waarvan de single afkomstig is, is dit weekend een uitgebreide 35-jarige jubileumeditie verschenen.

Tekst: Robert Haagsma

 

 

Wist je dat je goud in handen had toen je Old And Wise opnam?

“Ik weet dat artiesten de neiging hebben de werkelijkheid wat op te fleuren door achteraf te zeggen: ‘toen ik met die en die plaat bezig was, wist ik dat er iets bijzonders tot stand kwam’. Laat ik dan maar nuchter en eerlijk blijven. Ik kreeg meestal een cassette met een demo van Eric Woolfson, die samen met Alan Parsons de songs schreef. In de meeste gevallen had ik een paar dagen nodig om het nummer mij eigen te maken en in een middagje in de studio nam ik het op. Het was werk, waarbij ik natuurlijk altijd mijn best deed. Wel herinner ik mij dat ik op een iets andere manier kennismaakte met Old And Wise. Eric riep mij op een dag binnen bij Studio 3 van Abbey Road omdat hij mij een nieuw liedje wilde laten horen. Hij speelde het voor op een vleugel. Ik vond het meteen mooi, dat wel. Ik was tijdens de opnamen – opnieuw niet meer dan een middagje – echter zo gefocust op mijn performance, dat ik er niet bij stilstond dat dit weleens een heel belangrijk nummer zou kunnen worden. Dat besef drong zich pas veel later aan mij op.”

 

 

Het is typisch zo’n nummer waarin mensen hun eigen emoties in weerspiegeld zien. Het heeft daardoor voor iedereen eigen betekenis. Heb je dat zelf ook zo ervaren?

“Zeker, ik merk dat bij elk optreden. Het is prachtige droefheid. De tekst is heel melancholiek, terwijl de melodie van grote schoonheid is. Bij het publiek roept het een heel scala aan herinneringen en associaties op. Ik zie het in de ogen van de mensen. Liefdes die voorbijgingen. Het verlies van onschuld. Dierbaren die wegvielen. Sinds ik dat weet, doe ik ook alles om juist dat nummer tijdens mijn optredens recht te doen. Het is ook daarom ook voor mij een van de meest emotionele momenten van een optreden. Ik kan nu ook wel zeggen dat Old And Wise een van de meest dierbare opnamen is uit mijn hele loopbaan.”

 

Hoe kijk je terug op Eye In The Skye als album?

“Het is een fantastische plaat. Er doen uitsluitend topmuzikanten op mee. Eric Woolfson was een geweldige componist. Alan Parsons is een van de beste producers aller tijden. Wat wil je nog meer?”

 

Een rare vraag misschien, maar zet je weleens een album op waar je zelf op te horen bent, zoals van The Alan Parsons Project?

“Nee, eigenlijk niet. Ik sta er te dicht bij om er onbekommerd van te kunnen genieten. Vooral bij stukken die ik zelf gezongen heb, hoor ik alleen mijn eigen stem. Weet je, dan ga je zitten analyseren. Had ik dit of dat beter kunnen doen? Echt, daar is geen lol aan. Ik zet alleen soms een cd op om in de aanloop naar een tournee mijn geheugen even op te frissen. Het is dan gewoon werk.”

 

Het heeft mij altijd een beetje verwonderd dat de band Keats, een soort aftakking van The Alan Parsons Project, een onderbelicht deel van je levenswerk is gebleven. Is dat ook de reden dat het bij maar een plaat uit 1984 is gebleven?

“Ik deel je gevoel. Het was een album met veel potentieel. We hadden een deal met een Amerikaanse platenmaatschappij. Je voelt hem echter al aankomen: de knaap die ons tekende, was alweer vertrokken voor ons album in de platenbakken lag. Het gevolg was dat verder niemand er een vinger naar uitstak. Het had een groter publiek verdiend, daar ben ik van overtuigd.”

 

 

Waar ben je momenteel in muzikaal opzicht mee bezig?

“Ik ben druk bezig met het repeteren voor mijn komende solotournee. Verder neem ik met tussenpozen liedjes op die bestemd zijn voor mijn nieuwe album. Ik ben mij daarnaast aan het voorbereiden voor een nieuwe plaat die we met The Zombies gaan opnemen, al zal Rod (Argent, red.) daar de meeste songs voor schrijven.”

 

Over The Zombies gesproken: alom wordt jullie tweede album Odessey And Oracle uit 1968 als een ultiem miskend meesterwerk beschouwd, al leverde het wel de hit Time Of The Season op. Wat ging er destijds fout?

“Na een paar succesvolle jaren waren The Zombies wat populariteit betreft toch wat weggezakt. Odessey And Oracle was een laatste poging om het tij te laten keren. Het werd in 1967 opgenomen en na veel onnodige vertraging kwam het pas in 1968 uit. De tijdgeest veranderde in die periode heel snel, dus ik denk dat we simpelweg de boot misten. Er waren ook nog eens zakelijke problemen, die vooral te maken hadden met ons toenmalige management. Toen de eerste singles in 1967 genadeloos flopten was dat voor ons de reden om aan het eind van dat jaar de band al op te doeken. In 1968 bracht de Amerikaan Al Kooper, een beroemde muzikant, producer en destijds ook A&R-manager, een bezoek aan Engeland. Hij kocht een zwik platen, waaronder Odessey And Oracle. Hij was zo van onder de indruk van de muziek, dat hij ervoor zorgde dat de lp in Amerika uitgebracht werd. Time Of The Season verscheen op single en werd in 1969 prompt een hit.”

 

Alleen de band in kwestie bestond al lang niet meer…

“Nee, met als gevolg dat er overal in Amerika nep-Zombies de kop opstaken, om een graantje mee te pikken. We konden het zelf niet meer opbrengen om opnieuw te beginnen, al betreur ik dat achteraf wel. We hadden natuurlijk gewoon door moeten gaan. Wie weet wat er nog voor ons in het verschiet had gelegen. Ik moet daar wel aan toevoegen dat de erkenning die het werk van The Zombies de laatste jaren krijgt, mij erg goed doet.”

 

 

Een aanstaande tournee, een nieuwe soloplaat, plus een volgend album met The Zombies. Het is eigenlijk verbazend hoe druk je het nog altijd hebt.

“Ik sta daar ook van te kijken. Toen ik nog jong was had ik nooit kunnen denken dat ik op deze leeftijd nog zoveel te doen zou hebben. Mij hoor je echter niet klagen.”

 

Je gaat het nog drukker krijgen, want onlangs interviewde ik Alan Parsons en hij vertelde dat hij van plan is om eindelijk weer eens een nieuw album als The Alan Parsons Project op te nemen. Voor de vocale bijdragen stonden John Miles en jij hoog op zijn verlanglijstje. Wist je dat al?

“Eh, nee. Ik ben daar nog niet voor benaderd, dus dit verrast mij zeer. Ik vind het wel erg leuk om te horen. Het mag duidelijk zijn dat ik alles op alles zal zetten op van de partij te kunnen zijn. Ik bewaar alleen maar goede herinneringen aan het vertolken van al die songs, dus sta open voor elk nieuw voorstel.”

 

In april 2018 speelt Colin Blunstone in Nederland. Voor informatie over data check Colin’s website.

http://www.colinblunstone.net/