The Legacy of Music
Midnight Oil: interview met zanger Peter Garrett

Midnight Oil: interview met zanger Peter Garrett

23, June 2017

De Australische rockband Midnight Oil is sinds vorig jaar weer bij elkaar en inmiddels weer volop aan het touren. Bijzonder, want ‘The Oils’, bekend van de hit Beds Are Burning, hielden er in 2002 mee op. Zanger en activist Peter Garrett was in de tussentijd politicus en zelfs minister. Een benefietconcert met Midnight Oil wakkerde echter het muzikale vuur in hem weer aan. The Legacy Of Music haalt verhaal.

tekst: Patrick Lamberts

 

 

 

 

 

Beds Are Burning

 

 

Hoe voelt het om weer op het podium te staan?

“Geweldig! We beleven een tweede jeugd. Zo zie ik dat althans. Ik denk niet dat veel mensen hadden verwacht – inclusief wijzelf – dat we ooit nog op dit niveau zouden spelen. Het voelt heel goed. We benaderen onze muziek op een vrije manier en het is verbazingwekkend hoe sterk onze fanbase nog is. Meer kan ik me niet wensen.”

 

 

Duurde het even voordat je de smaak weer te pakken had en je jouw unieke danspasjes weer onder de knie had?

“Nou, zoals je weet, komt daar weinig oefening bij kijken, haha! Maar serieus: het enige dat je als performer kunt proberen is om in de muziek op te gaan en op je omgeving te reageren. Ik doe dat door een deel van mijn brein uit te schakelen, zodat ik niet aan bepaalde zaken denk wanneer ik op het podium sta. Daar wil ik me puur op de liedjes concentreren en geconcentreerd zijn zodra de band begint te spelen. We spelen bijna alle nummers die we hebben opgenomen wel een keer live. We wisselen regelmatig van setlist om op het moment te kunnen reageren en simpelweg lol te maken.”

 

 

“Je kunt wel een soort jukebox worden en steeds dezelfde liedjes spelen, maar dat is zo voorspelbaar.”

 

 

Met elf albums op jullie naam zijn dat nogal wat liedjes en songteksten om uit je hoofd te leren. Hoe doe je dat?

“Vooral voor bassist Bones Hillman was het een uitdaging, want hij is niet betrokken geweest bij onze eerste vijf platen. Hij moest dus het meeste bijleren. Als ik aan een liedje heb meegeschreven is het voor mij vaak voldoende om de eerste tekstregel te onthouden, dan komt de rest vanzelf wel. Ongelooflijk, maar we hebben zo’n honderdzestig liedjes gerepeteerd en ik heb voor het eerst met repetities meegedaan. We spelen op een avond twintig tot vijfentwintig liedjes. De setlist is steeds weer anders. Je kunt wel een soort jukebox worden en steeds dezelfde liedjes spelen, maar dat is zo voorspelbaar. Wij laten ons liever door een kolkende rivier meevoeren.”

 

 

Hoe is het precies gekomen dat Midnight Oil ineens weer in de oefenruimte stond?

“Dat kwam voort uit onze nieuwsgierigheid om te zien of we nog samen konden spelen. Niet dat we met onafgemaakte zaken zaten, maar puur om te vieren wat we als band bereikt hebben. Iedereen heeft in de loop der jaren zijn eigen muzikale activiteiten gehad. Ik minder dan de rest, want ik ging de politiek in. In 2009 hebben we, toen ik minister was, drie shows gedaan, waaronder het Sound Relief openlucht-benefietconcert in Melbourne. Dat soort dingen wilde en kon ik niet te vaak doen, maar het maakte wel duidelijk dat er nog steeds animo was voor onze muziek. De boodschap in onze muziek is – tragisch genoeg – nog steeds relevant. Misschien hebben onze teksten nu nog wel meer betekenis gekregen, als je ziet waar Donald Trump mee bezig is. In 2013 ben ik gestopt met politiek. Langzaam trokken The Oils weer naar elkaar toe. Op den duur kondigden we enkele shows aan. Die verkochten snel uit en toen waren we ineens weer uit de startblokken.”

 

 

Het was dus de muziek die jullie inspireerde en niet zozeer de drang om jullie boodschap over te brengen middels de muziek?

“Luister: de muziek komt altijd op de eerste plek. Dat is een mantra. Maar we laten er ook geen twijfel over bestaan dat sommige dingen gezegd moeten worden. Omdat we over maatschappelijke en politieke kwesties schrijven zijn we een politieke band. Dat doen we niet zozeer om de agenda van mensen te bepalen, maar om onze visie weer te geven. Sommige van onze nummers uit de jaren tachtig zijn echter nog zo relevant; ze hadden als het ware een dag geleden geschreven kunnen zijn.”

 

 

Blue Sky Mine

 

 

Je bent in 2013 gestopt als politicus. Had je tegen die tijd je buik vol van politiek of werd je weer verliefd op je oude liefde: muziek?

“Zonder men te vermoeien met details over de Australische politiek: ik had destijds eventueel wel door willen gaan, maar deed dat niet omdat er een andere leider aan de macht kwam. De verkeerde voor mij. Ik besloot niet meteen om weer muziek te maken, maar om milieuwerkzaamheden te doen met Aboriginals in afgelegen gebieden, want dat is mijn andere grote passie. Daarnaast schreef ik mijn biografie, Big Blue Sky: A Memoir. In 2016 was er mijn soloalbum A Version Of Now. Dat had ik totaal niet zien aankomen. Daar heb ik vervolgens een succesvolle tour mee gedaan. Het wakkerde de vlam weer aan. Gitarist Martin Rotsey deed mee. The Oils kwamen ter sprake en we zochten contact met de rest. Waarom zouden we niet weer eens gaan spelen?”

 

 

Wat is er voor jou als muzikant het meest veranderd tussen nu en vijftien jaar geleden?

“Naast de zakelijke kant en de technische mogelijkheden zoals streamen en dergelijke, hoor ik erg veel gefabriceerde muziek zonder ziel. Die is er altijd al geweest, maar tegenwoordig meer dan ooit. Als ik op een vliegveld langs de winkels loop, hoor ik allerlei muziek die onderdeel lijkt te zijn van het bedrijf waar die wordt afgespeeld. Dat komt mede door de digitalisering van muziek: dat doet het geluid niet altijd goed. Van sommige liedjes denk ik dat ze beter hadden kunnen klinken. Niet dat ik artiesten die dat soort muziek maken hun succes niet gun; ik respecteer iedere muzikant die zijn geld kan verdienen met muziek maken! Maar dat betekent niet dat ik er naar hoef te luisteren.”

 

 

Nemen jullie oudere fans tegenwoordig hun kinderen mee naar jullie concerten?

“Er komen mensen van alle leeftijden. Ik kan me herinneren dat vooral de promotors in Brazilië blij verrast waren met de opkomt van veel jeugd. Het hangt ook een beetje van de dag af. Doordeweeks komen mensen vaker direct uit hun werk en dan is er geen tijd om de kinderen op te pikken. Maar het komt inderdaad ook voor dat mensen hun kinderen, neefje of buurjongetje meenemen.”

 

 

“Er zitten drie actieve, creatieve songwriters in The Oils, dus het is onvermijdelijk dat er iets nieuws gaat komen.”

 

 

Wat is er voor jou als persoon de afgelopen vijftien jaar het meest veranderd?

“Dat is lastig te zeggen… Ik ben van het muzikantenleven overgestapt naar een compleet ander werkveld, wat deels overeenkwam met onze songteksten, maar toch heel andere koek was. Wat ik vooral heb geleerd van mijn ervaringen is dat cynisme heel destructief kan werken. En dat zodra je om iets geeft, je er werk van moet maken en er moeite in moet stoppen. Tot slot herontdekte ik hoezeer ik van muziek houd.”

 

 

Komt er een eerder een vervolg op je soloalbum Version Of Now (2016) of een nieuwe plaat van Midnight Oil?

“Beide zou kunnen. Niets is zeker. Met The Oils zijn we op dit moment eerst aan het aftasten. Maar er zitten drie actieve, creatieve songwriters in de band, dus het is onvermijdelijk dat er iets nieuws gaat komen. Drummer Rob Hirst en gitarist Jim Moginie hebben hun eigen solocarrières en spelen samen met Martin Rotsey in The Break. Dat gaat allemaal gewoon door, verwacht ik. Wat betreft mijn solocarrière: ik zou graag een nieuw album maken, want ik vond het erg leuk om te doen. Maar wat en wanneer er iets gaat gebeuren is voor iedereen voorlopig nog een raadsel.”

 

 

The Overflow Tank

 

 

Tot die tijd kunnen fans hun tanden zetten in maar liefst drie verschillende box sets. The Full Tank (13CD/1DVD) en The Overflow Tank (4CD/8DVD) zijn verzamelboxen in de vorm van een olievat, en de Vinyl Box Set (13LP) bevat alle albums van de band. Details vind je op de website van Midnight Oil. Er is echter een kleine vertraging opgelopen in de distributie van de Vinyl Box Set, omdat het nummer Stars Of Warbuton twee keer op kant A van de Blue Sky Mining LP stond…

“De versie met misdruk wordt nu een verzamelobject, haha! Het zal niet lang meer duren voor de box, met correcte druk van Blue Sky Mining, weer verkrijgbaar is. Vooral Jim heeft er veel werk in gestoken. Hij heeft alle tapes uitgezocht en delen opnieuw gemasterd. We waren verrast met de hoeveelheid beeld die er van ons was. We hebben het allemaal terugkijken en geluisterd. Soms draai je je hoofd weg uit schaamte, maar dat gebeurde gelukkig niet al te vaak!”

 

Vanavond speelt Midnight Oil in een uitverkochte Paradiso, Amsterdam. Extra leuk: Senior Citizens speelt in het voorprogramma, net als in 1988!