The Legacy of Music
50 jaar Monterey Pop Festival: 10 opvallende optredens

50 jaar Monterey Pop Festival: 10 opvallende optredens

16, June 2017

Van 16 tot 18 juni 1967 vond het Monterey Pop Festival plaats, dat wordt gezien als het begin van de Summer Of Love. In Monterey, California presenteerden onder anderen The Jimi Hendrix Experience, The Who en Janis Joplin zich voor het eerst aan een groot Amerikaans publiek. Daardoor is Monterey Pop Festival minstens zo invloedrijk als Woodstock. TLOM blikt terug op tien opvallende optredens.

 

 

Big Brother And The Holding Company met Janis Joplin
Janis Joplin drukt een grote stempel op Monterey Pop Festival. Als zangeres van Big Brother And The Holding Company weet ze man en vrouw te imponeren met haar stoere en provocatieve performance. Zij en de band houden een platencontract van Columbia Records over aan dit eerste grote Amerikaanse optreden van ze.

 

 

Jefferson Airplane
Met de twee radiohits Somebody To Love en White Rabbit op zak is Jefferson Airplane de band om naar uit te kijken. Het optreden bestaat uit acht nummers, inclusief beide toenmalige hits. De show is integraal op cd uitgebracht in 1991 en heet Live At The Monterey Festival.

 

 

The Jimi Hendrix Experience
Voordat gitarist Jimi Hendrix het podium van Monterey betreedt in zijn fel oranje blouse is hij nog een onbekende; na zijn performance zal de hele wereld van hem horen. Hij laat zijn gitaar feedbacken en speelt met zijn tanden en achter zijn rug. Tijdens Wild Thing steekt hij zelfs zijn gitaar in brand. Het publiek blijft verbijsterd achter, vaak niet wetend dat ze getuige zijn van rock-‘n’-roll-geschiedenis.

 

 

Otis Redding
Otis ‘The Dock Of The Bay’ Redding is de afsluitende act van de zaterdagavond. Het is de eerste keer dat hij voor een grote groep blanke mensen optreedt. Booker T. And The M.G’s en Mar-Keys’ hoornsectie vormen zijn begeleidingsband. Helaas verongelukt Redding een half jaar later op 26-jarige leeftijd tijdens een vlucht met een privéjet. Booker T. weet later in een interview te vertellen dat Otis onder de indruk was dat hij onderdeel van Monterey mocht uitmaken en dat hij blij was dat het optreden hem een nieuw publiek had opgeleverd.

 

 

Simon & Garfunkel
Paul Simon en Art Garfunkel hebben met Sound Of Silence al een tijdje een nummer-1-hit op zak. Ze lokken met hun bekendheid niet alleen veel mensen naar Monterey, maar ze gebruiken ook hun faam bij de voorbereidingen: het duo helpt namelijk Monterey Pop Festival mee te organiseren.

 

 

The Byrds
Het optreden van The Byrds, met David Crosby, verloopt wat minder plezierig voor de band als verwacht. Crosby neemt te veel en te lang het woord tussen de liedjes, iets wat de rest mateloos irriteert. Niet lang daarna zal Crosby dan ook worden ontslagen. De band voelt tijdens Monterey Pop Festival muzikaal ook al niet meer bepaald als een eenheid. Luister maar eens naar de slordige uitvoering van Lady Friend. Ach, het kan niet elke keer raak zijn.

 

 

Canned Heat
De zaterdag van Monterey Pop Festival wordt geopend door Canned Heat, een Amerikaanse rockband die goed weet bluesklassiekers naar zijn eigen hand te zetten. Zoals voor veel acts is Monterey een opstap naar beroemdheid.

 

 

Al Kooper
Al Kooper, nog steeds actief, speelt voordat hij op Monterey aantreedt in de band van Bob Dylan. De toetsenist/zanger/gitarist/songwriter die ook op veel studioalbums is te horen, voert op vrijdag 16 juni 1967 alleen I Can’t Keep From Crying en Wake Me, Shake Me op. Deze twee composities zijn van Blues Project, de band waarmee Kooper een dag later op het festival een langere set speelt.

 

 

Grateful Dead
Grateful Dead mag op de zondag optreden nadat The Who vakkundig hun instrumentarium en het podium heeft gesloopt en voordat Jimi Hendrix zijn gitaar op glorieuze wijze laat gieren en tieren en in de brand steekt. Bij Grateful Dead ontbreekt het misschien aan dit soort theater, maar er is wel muzikaal vuurwerk. Michael Lydon, onder meer schrijver van het boek Flashbacks: Eyewitness Accounts Of The Rock Revolution, 1964-1974, was erbij en herinnert zich het nog: “Ik heb nooit muziek gehoord die kwalitatief beter is dan het optreden van The Dead op die bewuste zondagavond.”

 

 

The Who
Op aanraden van The Beatles’ Paul McCartney haalt Monterey Pop Festival The Who uit Engeland. De rockers zijn in hun thuisland al populair, maar zijn nog zeker geen mainstream act in Amerika. In Californië maken ze dan ook voor het eerst kennis met sloopkogel Pete Townshend, die tegen het einde van My Generation zijn gitaar aan diggelen slaat. Voor extra dramatiek ontploffen er rookbommen op het podium en tot slot trapt Keith Moon zijn drumstel omver. Zo laat je wel een indruk achter…

 

 

Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat Monterey Pop Festival afspeelde, daarom wordt er een 50th Anniversary georganiseerd, op dezelfde data (16-18 juni) en op dezelfde plek. Onder meer Father John Misty, Regina Spektor, Gary Clark Jr., Norah Jones en Kurt Vile & The Violators zijn aangekondigd.

 

 

http://montereypopfestival50.com