The Legacy of Music
De geschiedenis van Depeche Mode

De geschiedenis van Depeche Mode

10, March 2017

Met een beetje fantasie bestaat Depeche Mode dit jaar 40 jaar. De Engelse band is een van de laatst overgebleven bands uit begin jaren 80 die nog succesvol is. Volgende week verschijnt Spirit, het 14e studio-album. Tijd voor een beknopt overzicht over deze synthpop-new wave-alternatieve rockband…

 

 

De oprichting van Depeche Mode

Toetsenisten Vince Clarke en Andy Fletcher staan aan de oorsprong van Depeche Mode. In 1977 beginnen ze een band genaamd No Romance In China, maar al snel gaan ze samen met multi-instrumentalist Martin Gore verder onder de naam Composition Of Sound. Alle drie de heren spelen dan toetsen. Als ze zanger Dave Gahan een cover van David Bowie’s Heroes horen zingen, nemen ze hem in hun groep op en vormen ze Depeche Mode. De bandnaam is ontleend aan een Frans modemagazine dat de band voor de rechter dreigt te slepen, maar zich bedenkt en het als goede publiciteit voor zichzelf ziet.

Debuutalbum Speak & Spell verschijnt in 1981. Met name de single Just Can’t Get Enough slaat aan. Opvallend genoeg komt het nummer pas in 1985 – vier jaar later – in een live-versie, in de Nederlandse Top 40 terecht, met de vijfde plek als hoogste notering. De dan nog vrolijke synthpop komt uit de hoge hoed van Clarke, die na het verschijnen van Speak & Spell de band verlaat.

 

 

People Are People wordt opgepikt
Als in maart 1984 People Are People verschijnt, liggen de albums A Broken Frame (1982) en Construction Time Again (1983) al een tijdje in de schappen. Dankzij de single van het vierde studioalbum Some Great Reward (1984), opgenomen in het Berlijnse Hansa Tonstudio, maakt na Europa en Australië ook de rest van de wereld kennis met Depeche Mode. In Amerika is People Are People de eerste Depeche Mode-song die in de Billboard Top 100 belandt. Het nummer wordt vervolgens wereldwijd omarmd door de gayscene. Dat is onder meer te danken aan de songtekst over acceptatie, en waarschijnlijk eveneens aangemoedigd door de kledingkeuze van liedjeschrijver Gore.

 

De innige samenwerking met Anton Corbijn
In 1986 heeft Depeche Mode zich een wat donkerder geluid aangemeten dat ver staat van het springerige Just Can’t Get Enough. De duistere klanken van het album Black Celebration gaan samen met steeds pessimistischer geformuleerde songteksten van Gore. De Nederlandse fotograaf en filmer Anton Corbijn weet deze grauwe klanken en woorden in beeld te vangen. Hij maakt een videoclip voor single A Question Of Time, natuurlijk in zijn bekende zwart-witstijl. Depeche Mode en Corbijn werken vanaf dat moment vaak samen. De beeldkunstenaar heeft tot nu toe meer dan 20 video’s voor de band gecreëerd.

 

 

Record in Amerika
Voor het 1987-album Music For The Masses werkt Depeche Mode voor het eerst samen met producer Dave Bascombe. Strangelove, Never Let Me Down Again en Behind The Wheel halen bakzeil in Engeland, maar krijgen daarentegen veel lof in Brazilië, Canada, West-Duitsland, Zuid-Afrika, Zweden en Zwitserland. Bovendien doet de band live goede zaken. Met de Music For The Masses Tour speelt de band zich in de kijker. In Amerika komen maar liefst 60,453 betalende bezoekers naar de Pasadena Rose Bowl: een recordaantal dat acht jaar stand zal houden. De toernee wordt vastgelegd door documentaire-maker D.A. Pennebaker op de DVD 101 Live.

 

 

Het commerciële succes van Violator
Depeche Mode heeft in 1990 zo’n beetje alle continenten veroverd en weet het momentum vast te houden met album Violator. Wie vandaag de dag ‘Depeche Mode’ zegt, roept daar al snel ‘Enjoy The Silence’ en/of ‘Personal Jesus’ achteraan. Violator (1990) wordt daarom gezien als de springplank naar sterrendom.

 

 

Een periode van drank, drugs en depressies
Devotional – A Performance Filmed By Anton Corbijn is een concertregistratie van de Devotional-wereldtournee met album Songs Of Faith Devotion (1993) in de hoofdrol. Het levert de band zijn eerste Grammy-nominatie op. Het album heeft een wat agressiever, meer rock geörienteerd geluid. Dit is een direct gevolg van de populariteit van grungebands, zoals Nirvana, Jane’s Addiction en Soundgarden. In een recent interview met The Guardian geeft zanger Gahan aan dat hij ook zijn stem op dit album heeft gevonden. Hij noemt het gospelachtige nummer Condemnation zijn beste werk.

Achter de schermen is het inmiddels hommeles. Toetsenist en drummer Alan Wilder stapt na bijna dertien jaren trouwe dienst op. De spanningen die het succes van Violator met zich hebben meegebracht spelen hem parten. Ook de overige bandleden hebben te dealen met hun eigen sores. Gahan kampt inmiddels met een heroïne- en cocaïneverslaving en neemt zelfs een bijna fatale overdosis. Gore verandert in een alcoholist en ondergaat meerdere beroertes, en Fletcher zakt in een depressie. De muzikanten lijken zichzelf te veel hebben toegewijd.

 

 

De rehabilitatie na roerige tijden
Met het opstappen van Wilder gaat de geruchtenmolen draaien: Depeche Mode zal wel uit elkaar vallen… Maar Gahan, Gore en Fletcher herpakken zich, lappen zichzelf op en gaan door. De daarop volgende platen Ultra (1997) en Exciter (2001) zijn misschien niet de meest spraakmakende, maar ze verkopen toch behoorlijk en ze bewijzen bovendien dat Depeche Mode niet aan opgeven denkt. Ook Playing The Angel (2005) is niet op elk vlak innovatief, maar voor dit album schrijft zanger Gahan wel voor het eerst aan de liedjes mee.
Voor Sounds Of The Universe (2009), het twaalfde studioalbum, zoekt de band nieuwe manieren om een album te distribueren. Het wordt onder meer beschikbaar gesteld op iTunes Pass. Het album schiet in 21 landen naar de koppositie en wordt genomineerd voor een Grammy in de categorie ‘Best Alternative Album’.

 

Delta Machine uit 2013 verschijnt met een schijfje met vier bonustracks en een 28-pagina tellend boekje met foto’s van Corbijn. Net als voor de voorgaande albums tourt de band intensief. Drummer Christian Eigner en toetsenist/bassist Peter Gordeno, die Gahan, Gore en Fletcher live (en soms op albums) al jaren bijstaan, zijn vooralsnog niet als vaste bandleden gepresenteerd. Het vijftal staat wel samen op de dvd Depeche Mode – Live In Berlin, een registratie van Cobijn van beide shows die eind november in 2013 in O2 World, Berlijn zijn gegeven.

 

Met het nieuwe album Spirit viert Depeche Mode hun officieuze 40-jarig bestaan. Toen men in 1977 begon waren het roerige tijden in de wereld. In 2017 is het eigenlijk niet anders. Het cirkeltje is daarmee rond. Depeche Mode bevestigd dat met de nieuwste single Where’s The Revolution?