The Legacy of Music
Het debuut van de Nina Hagen Band

Het debuut van de Nina Hagen Band

10, February 2017

Tegenwoordig barst het weliswaar van de excentrieke artiesten als Lady Gaga, Nicki Minaj en Kesha (wat het eigenlijk al minder bijzonder of schrikbarend maakt, maar dat terzijde) maar eind jaren 70 was Nina Hagen vrijwel de enige in haar soort. Deze eigenzinnige Duitse zangeres (en actrice), voor wie punk haar grootste inspiratie vormde, starte haar carrière 39 jaar leden met het uitbrengen van de debuutplaat Nina Hagen Band.

 

 

Als geboren Oost-Duitse kreeg ze midden jaren 70 toestemming van de autoriteiten om naar West-Duitsland te verhuizen. Via haar stiefvader Wolf Biermann kwam Hagen in contact met het platenlabel CBS. Hagen reisde af naar London en maakte kennis met de punk-en reggae scene. Terug in West-Duitsland (en geïnspireerd geraakt) ontmoette ze de leden van de band Lokomotiv. Al snel werd de Nina Hagen Band opgericht. Deze bestond naast Nina verder uit Herwig Mitteregger, Bernhard Potschka, Manfred Praeker en Reinhold Heil. In 1977 tekende de band een deal met CBS.

 

De plaat
TV Glotzer (White Punks On Dope) is het openingsnummer van kant A op de plaat en de eerste single. Het nummer is een cover van White Punks On Dope van The Tubes maar met Duitse tekst. Hagen schreef het vanuit het perspectief van een Oost-Duitse die niet in staat is het land te verlaten. Ze weet toch te ‘ontsnappen’ door te kijken naar de West-Duitse TV waar alles zo kleurrijk is. Ze schreef het voordat ze toestemming kreeg het land te verlaten.

 

 

Unbeschreiblich Weiblich is een feministisch strijdlied (“Ich hab keine Lust meine Pflicht zu erfülln! Für dich nich, für mich nich, ich hab keine Pflicht”). Het nummer stond slechts 5 weken in de tipparade maar is bij het Nederlands publiek nog steeds een van Hagen’s populairste nummers.

 

 

In Naturträne komt Hagen’s klassieke scholing duidelijk naar voren, Rangehn schreef Hagen in 1975 – toen nog als Oost Duits staatsburger en Auf’m Bahnhof Zoo beschrijft Nina’s liefde voor vrouwen. Kant B opent met Superboy over hoe haar perfecte man zou moeten zijn en in Heiss blaast Nina wat stoom af. Der Spinner is een prima rock-ballad, het gotisch aandoende Auf ‘m Friedhof is een donker nummer over vampieren en in Fisch Im Wasser wordt de gezongen tekst nog een keer achteruit gespeeld. Laatste nummer van de plaat is Pank een lied dat ook over feminisme gaat. Hagen schreef alle teksten zelf. De band, voorheen Lokomotive Kreuzberg, speelt strak, energiek en gaat moeiteloos van punk naar rock naar reggae. De klassieke cover is een foto die gemaakt werd door de manager van de band Jim Rakete. De bewerking werd gedaan door Friedhelm Meinass.

 

 

In December 1978 staat de band in Dortmund’s Westfalenhalle tijdens Rockpalast. Het start met de slogan: ‘Rockmusik, die nach vorn losgeht!’ en draagt bij aan het succes van Hagen en haar band. Tomeloos, humoristisch en strak en nog steeds wordt het optreden gezien als een van de legendarische Rockpalast concerten. Maar al snel vertoont de samenwerking tussen Hagen en de band scheuren. Omdat de Nina Hagen Band contractueel aan 2 platen vast zit, wordt in 1979 het album (met passende titel) Unbehagen uitgebracht. Kort daarna scheidden ieders wegen waarop de band verder gaat als Spliff en Nina een solo-carriere begint.