The Legacy of Music
20 Grootse David Bowie Momenten

20 Grootse David Bowie Momenten

8, January 2017

Hij zou vandaag 70 jaar zijn geworden maar Bowie overleed (bijna) een jaar geleden. Wanneer de epische figuur David Bowie herdacht moet worden is het onmogelijk dat perfect te doen. Zijn invloed in de huidige muziek is overal terug te vinden. Evenals zijn seismische invloed betreffende mode, kunst, film, science fiction, identiteit en seksualiteit. Helaas kunnen we niet alles inkapselen. Het is niet te doen. We proberen daarom 20 willekeurige maar memorabele momenten uit te lichten. We moeten nog even zeggen dat dit niet alleen over Bowie’s grootste momenten in zijn muzikale carrière gaat. Maar zie hoe breed en betekenisvol de kunstenaar Bowie eigenlijk was. We struinden het internet af en elke muziek-site had wel iets te zeggen over de dood van de Thin White Duke, of Ziggy of gewoon de persoon David Bowie…

 

david-bowie-large-1452552402

 

 

20. LIVE AID

Bowie had zijn album Tonight niet gepromoot en dus was zijn Live Aid optreden de eerste sinds zijn Serious Moonlight toernee. Hij had de onmogelijk taak om het epische optreden van Queen op te volgen. Maar in zijn ‘Young Americans’ pak bleek duidelijk dat hij er meer dan klaar voor was. Hij speelde 4 nummers met zijn nieuwe (jonge) band. Hij opende met de Station To Station klassieker “TVC 15” om vervolgens met “Rebel Rebel” en “Modern Love” het veld te doen springen. De afsluiter was een iconische vertolking van één van zijn allerbeste songs ooit: “Heroes”. De show was een zeldzame kans om af te sluiten met “Under Pressure” samen met Queen. Dat zou Live Aid nóg indrukwekkender hebben gemaakt maar helaas gebeurde dat niet…     rollingstone.com

 

 

19. CHRISTIANE F 

In de film Christiane F. gebaseerd op het boek met dezelfde titel en geschreven door Christiane Vera Felscherinow, verschijnt Bowie als zichzelf en neemt hij de soundtrack voor zijn rekening. Hij was Christiane’s favoriete artiest toen ze haar memoires als drugsverslaafde tiener opschreef. De scène waarin de kinderen een Duits winkelcentrum onveilig maken wordt begeleid met “Heroes” is een klassieker, net als de gehele film trouwens…    spin.com

 

 

18. HET EERSTE NUMMER DAT BOWIE OOIT OPNAM ALS “DAVID BOWIE”

Bowie begon met opnemen in 1966, op 18-jarige leeftijd. In dat jaar nam hij de single “Can Not Help Thinking About Me” met zijn band The Lower Third op. “Can not Help Thinking About Me” is echt een cool lied, een wazige psychedelische sprint waarbij Bowie’s theatrale vondsten en vocalen al bijna volledig gevormd zijn.   davidbowie.com

 

 

17. DE GLASS SPIDER TOERNEE

Bowie benaderde al zijn albums als verklaringen, maar dat geldt ook tal van andere kunstenaars. Een ding dat fascinerend is aan Bowie is dat hij ook zijn optredens als verklaringen benaderde. En de Bowie tour die nog resoneert is degene die als zijn creatieve dieptepunt genoemd werd. In 1987 had Bowie net het album Never Let Me Down uitgebracht dat door zowat iedereen gezien wordt als zijn minst goede.  Met zijn Glass Spider toernee bracht hij een absurde en theatrale neon verlichte stadion visualisatie die volkomen verbijsterend was om te zien.(en nog steeds zie YouTube). Bij deze shows, begon Bowie de avond met het afdalen uit een daadwerkelijke Glass Spider, een enorm verlicht gedrocht onderdeel van wat eind jaren 80 de grootst reizende set ooit was. Naar verluidt investeerde Bowie een miljoen dollar van zijn eigen geld om dit tot stand te brengen. Hij had Peter Frampton in zijn begeleidingsband. Hij had Toni Basil, een oude medewerker die al een hit had gescoord, als de persoon die zijn acht dansers choreografeerde. En hij had een vage en overdreven “rock stars vs. reality” Arc om de hele zaak kracht bij te zetten. Kijk en oordeel zelf:    rollingstone.com

 

 

16. BOWIE IN LABYRINTH
Bowie speelt Jareth the Goblin King in de door Jim Henson gemaakte film Labyrinth(1986). Zijn acteren en kapsel zouden geen Oscar afdwingen maar hij schreef een paar geweldige nummers voor de film. De film werd destijds met gemengde gevoelens ontvangen maar heeft inmiddels een ware ‘cult-following’.     vox.com

 

 

15. DE STAANDE OVATIE VOOR KRAFTWERK

Bowie experimenteerde al met computers voordat hij zijn Berlijnse trilogie opnam met Brian Eno. En in 1976 probeerde hij Kraftwerk de openingsact te laten zijn op z’n tournee. Kraftwerk wilde niet en in plaats van dat Bowie naar een andere opener ging zoeken, liet hij Kraftwerk’s albums voor zijn concerten in de arena’s uit de immense speakers schallen met op de achtergrond beelden van Luis Buñuel en Salvador Dali’s Un Chien Andalou. Na een show in Parijs, huurde Bowie een hele nachtclub voor een privé feestje waarbij hij Kraftwerk uitnodigde. Toen het Duitse viertal binnenkwam stonden Bowie en de eveneens aanwezige Iggy Pop op en applaudisseerde ze vijf minuten lang. Maxime Schmidt; de manager van Kraftwerk’s Franse platenlabel herinnert zich: “Iggy Pop staarde alleen maar naar ze, hij aanbad ze volledig.” En Bowie riep tegen Iggy; “Kijk eens hoe ze eruit zien, ze zijn fantastisch! Ik vind hun imago echt te gek!” Bowie componeerde het nummer “V2 Schneider” als eerbetoon aan de Duitsers. Het was de b-kant van de single “Heroes”.   quietus.com

 

 

14. BOWIE IN DE EXTRAS

In 2006 verschijnt Bowie in Ricky Gervais BBC comedy de Extras. In de aflevering ontmoet Gervais Bowie op een feestje. Bowie laat zien dat comedy hem wel is toevertrouwd met het nummer ‘Chubby Little Loser’.    mirror.co.uk

 

 

13. HET OPTREDEN IN SOUL TRAIN

‘Witte’ artiesten verschenen zelden of nooit in het legendarische Amerikaanse TV programma Soul Train. Maar tijdens Bowie’s Young Americans/ Station To Station periode gleed hij playbackend (dat wel) door ‘Golden Years’ en ‘Fame’. Het interview met presentator Don Cornelius doet wat onhandig aan en de aankondiging evenzeer. Cornelius kondigde de meester aan als “David Boo-ie”. Maar Bowie’s optreden was vlot en de gehele setting intimideerde hem totaal niet. bostonglobe.com 

 

 

12. SPACE ODDITY

Space Oddity was deels geïnspireerd op de eerste maanlanding maar het bevatte alle toekomstige thema’s die Bowie zou uitrollen. Vervreemding, berusting, romantiek, angst en de terugkerende figuur Major Tom. Deze zogenaamde ruimtevaarder en gekruisigd media-figuur is mogelijk vernoemd, volgens Bowie geleerde Nicholas Pegg, naar Tom Major-Ball, een bekende Engelse circus artiest en tevens de vader van toekomstig premier van Engeland John Major.  fusion.net – wikipedia

 

 

11. ZICHZELF UITROEPEN TOT BOWIE KARAOKE KAMPIOEN

Social media regel 1 als je een beroemd persoon bent; Lees niet de commentaren en als je dat toch doet…niet reageren. Maar Bowie was nooit van de regels. Toen ene Steven Hopkinson op Bowie’s officïele Facebook pagina beweerde de beste te zijn in het zingen van Space Oddity tijdens Karaoke avonden, reageerde Bowie zelf…   spin.com

 

fbrea

 

10. DE INGLOURIOUS BASTERDS “CAT PEOPLE (PUTTING OUT FIRE)” MONTAGE

Eén van de beste gebruikte Bowie-nummers in een film is de Inglourious Basterds montage die Quentin Tarantino op “Cat People (Putting Out Fire)” maakte. Het was een nummer dat Bowie schreef voor een compleet andere film: Cat People uit 1982.   prefixmag.com

 

 

9. MAINSTREAM BOWIE

Vaak gezien als het begin van de mainstream Bowie en voor critici het begin van zijn creatieve daling, is het album Let’s Dance uit 1983. Aanvankelijk bedoeld als terugkeer naar de jaren 50 waar Bowie een ode wilde brengen aan het genre waar hij als jonge jongen van hield: de Rhythm & Blues. In plaats daarvan werd het een stevige 80’s dansplaat. Tony Visconti, de producer van voorgaande albums, zat al weken bij de telefoon te wachten toen hij vernam dat Bowie bezig was met opnemen onder leiding van hitproducer en Chic’s brein Nile Rodgers. Visconti en Bowie zouden pas 20 jaar later weer met elkaar werken. De wens van Bowie om hits te maken (de ware reden van de keuze voor Rodgers) kwam uit. Het titelnummer “Let’s Dance” werd nummer 1, “China Girl” een nummer 2 en de derde single “Modern Love”, een dikke top 10.   NME.com

 

 

8. DE “UNDER PRESSURE” VOCALEN

Vijf jaar geleden nam een ondernemende sound-engineer al de vocalen van Bowie en Freddie Mercury van het klassieke 1981 duet ‘Under Pressure’ en stripte deze van alle muziek. Het resultaat is bijna net zo aangrijpend als het lied zelf. Toen het nummer voor het eerst te horen was, waren het Mercury’s vocalen die alle aandacht kreeg. Het is mogelijk dat geen andere frontman ooit de vocale vuurkracht van Mercury heeft en zal hebben. Maar als je er nu naar luistert dan is Bowie’s zang ook geweldig. Op een bepaalde manier is het zijn functie om Mercury de basis te bieden. Wie anders dan Bowie had dit gezongen kunnen hebben? Hij huilt en declameert als een redenaar. Indrukwekkend…      pastemagazine.com

 

 

7. VANILLA ICE

Kanye West sampelde Bowie’s “faaaaaame” op Jay-Z’s “Turnover”. Public Enemy sampelde hem op “Night Of The Living Baseheads”. Puff Daddy scoorde een enorme hit toen hij “Let’s Dance” inruilde voor “Can Not Nobody Hold me Down”. En misschien is de meest wereldschokkende Bowie sample misschien wel de meest beschamende. In 1989 produceerde Vanilla Ice zijn eigen uiteindelijke wereldhit “Ice Ice Baby”. Hij ‘loopte’ de baslijn van “Under Pressure” en bouwde zo het lied. Dat deed hij eerst zonder toestemming te vragen, iets dat later pas zou worden geregeld. Zonder die baslijn zou Vanilla Ice’s hit niet hebben bestaan. Feit is dat “Ice Ice Baby” een crossover hit was die rap muziek naar een breder, jonger publiek bracht. Zonder deze hit en de baslijn van “Under Pressure” zou muziek er misschien net ff iets anders hebben uitgezien.   independent.co.uk

 

 

6. DE ONTDEKKING VAN LUTHER VANDROSS

Bowie’s lijst van medewerkers is lang maar een van die opmerkelijke samenwerkingen zou pas jaren na het werken met Bowie bekend worden. Het album Young Americans, het soul experiment uit 1975 waarop Bowie voorgoed brak met glam-rock is één van de meest fascinerende albums uit de discografie van Bowie. Hij rommelde niet met het genre soul, hij omhelsde het volledig, je zult geen beter voorbeeld vinden van een rockster die de soul tot zich neemt als in “It’s Gonna Be Me.” Terwijl hij het album opnam, werkte Bowie samen met iemand die de weg zoals soul klonk zou hervormen: een zeer jonge Luther Vandross. Vandross zong back-up op Young Americans, en hij schreef samen met Bowie het nummer “Fascination.” Toen Bowie op toernee het album promote zat Vandross in zijn band. Bowie was naar verluidt zeer positief over hem en verwachtte dat 1976 zijn jaar zou worden. Dat werd het niet; maar Vandross carrière zou een paar jaar later wel tot volle wasdom komen en hij werd één van de bepalende soul-stemmen van de jaren ’80.   ultimateclassicrock.com

 

 

5. HET MTV INTERVIEW

Begin jaren 80 was het muziekstation MTV een volledig ‘wit’ station. Het draaide louter clips van rock artiesten. Bowie vond dat belachelijk. In het MTV-interview stelde hij het probleem aan de kaak. Het is zeer de moeite waard om het te bekijken. Een zichtbaar geïrriteerde Bowie vuurt het ene na het andere argument af op VJ Mark Goodman en pakt de rol van interviewer volledig over. Prachtige en ongemakkelijke televisie…Het uitkomen van Michael Jackson’s Billie Jean video beëindigde de segregatie trouwens definitief.   latimes.com

 

 

4. HET BING CROSBY DUET

Voordat ‘White Christmas’ zanger en acteur Bing Crosby in 1977 overleed, zong hij een paar kerstfavorieten met Bowie voor de TV kerstspecial Bing Crosby’s Merrie Olde Christmas. Deze special werd kort voor Crosby’s dood opgenomen. Dit was Bowie uit het Berlijn tijdperk, verslaafd aan de cocaïne. Ondanks die verslaving liet hij dat niet merken en was er een connectie tussen de twee. Hoogtepunt van de show is het duet tussen Crosby en Bowie waarin ze samen “Peace On Earth/ Little Drummer Boy” zingen. Crosby zei na de opnames dat Bowie een “clean-cut jongen was en een echte aanwinst voor de show. Hij zingt goed, heeft een geweldige stem en leest de teksten goed”.   people.com

 

 

3. DE RAW POWER MIX

In 1973 werd Bowie aangezocht door Iggy’s label als co-producer voor Raw Power, het derde album van Iggy’s band The Stooges. Iggy had aanvankelijk het album zelf gemixt maar het resultaat beviel het label allerminst. Bowie werd naar voren geschoven om het opnieuw te doen en hij volbracht het in een dag of twee. Bowie’s versie van dat album leidt tot op de dag van vandaag tot verdeelde meningen. Hij maakte het geluid droog en chaotisch, hij begroef de drums, en in wezen smoorde hij de wilde energie die de Stooges bezaten. Er zijn mensen die houden van Bowie’s versie van het album – met inbegrip van een aantal leden van de band – en er zijn mensen die het haten. (Iggy Pop bracht zijn eigen mix jaren later uit.)    davidbowie.com

 

 

2. ZIGGY

“Wat ik met Ziggy Stardust deed, was het creëeren van een totaal geloofwaardige, plastic rock & roll zanger”. Bowie zei later over zijn definitieve alter ego. “Het plastic was veel meer plastic dan om het even wie. En dat was wat nodig was op dat moment.” In feite, wat Bowie bedacht op 1972’s The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars was meer dan alleen een fris en slim concept. Ziggy was een strak en samenhangend geheel die een visionaire richting betekende voor de popmuziek, een nieuwe standaard voor rock & roll theater inclusief sex-appeal en brute kracht.   Rolling Stone.com

 

 

1. HET AFSCHEID

Begin januari 2016 ontving Brian Eno een mailtje van Bowie. Er stond: ‘Dank je voor de goede tijden, Brian. Ze zullen altijd blijven’. Ondertekend: “Dawn”.
Eno: ‘Ik besef nu dat hij afscheid nam’.
Een paar dagen voor zijn dood verschijnt Lazarus. Bowie neemt afscheid van zijn fans al gebied de eerlijkheid te zeggen dat dat pas duidelijk werd nadat hij overleden was.
De video opent met een geblinddoekte, fragiel ogende Bowie. “Look up here, I’m in heaven/I’ve got scars that can’t be seen,” zingt hij. Nadat we zien dat hij lijdt en in een ziekenhuis ligt, lijkt hij te zweven boven zijn bed, een soort transmutatie naar de andere kant. Dan verschijnt er een andere -veel gezonder uitziende- Bowie. Hij pent driftig van alles op papier. Er staat een schedel op Bowie’s bureau, mogelijk het spook van de dood dat dreigend de muzikant en zijn laatste creatie aanschouwt. Aan het eind lijkt hij te berusten en stapt in de kast dat met een beetje verbeelding ook als een doodskist kan worden gezien. “Zijn dood was niet anders dan zijn leven; een waar kunstwerk”, zei Bowie’s producer Tony Visconti. “Hij maakte Blackstar voor ons, zijn afscheidscadeau. Ik wist al een jaar dat dit de manier was waarop het zou gaan. Maar ik was er toch niet op voorbereid.” Guitarworld.com