The Legacy of Music
100 jaar Frank Sinatra: Carrière in vogelvlucht

100 jaar Frank Sinatra: Carrière in vogelvlucht

12, December 2015

Francis Albert “Frank” Sinatra werd geboren in Hoboken, New Jersey op 12 december 1915. Hij werd bekend door het zingen van big band nummers, eerst met bandleider Harry James en vanaf 1940 met Tommy Dorsey. 2 jaar lang scoorde Sinatra hit na hit om daarna solo te gaan. Het succes bleef en in de jaren 40 en 50 was hij de grootste entertainer van de tijd.

 

 

In de oorlogsjaren groeide Sinatra’s carrière als zanger tot ongekende hoogten. Zijn dromerige bariton stem leverde hem bijnamen op als “The Voice” en “de Sultan van Swoon.” Sinatra, afgekeurd voor het leger vanwege een lekkend trommelvlies, zei ooit : ” Het waren de oorlogsjaren en er was een enorm gevoel van eenzaamheid. Ik stond model voor die jongen die de oorlog was ingegaan.”

 

 

In 1943 maakte hij zijn filmdebuut in Reveille With Beverly en Higher and Higher. In 1945 won hij een speciale Academy Award voor The House I Live In, een 10 minuten durend propaganda filmpje om raciale en religieuze tolerantie in Amerika te bevorderen.

 

Na de oorlog leek zijn populariteit minder te worden wat begin jaren 50 leidde tot het verliezen van zijn filmcontract. Sinatra toog naar Las Vegas en trad op in de Desert Inn. Hij was daarmee één van de entertainment pioniers van Vegas. In New York trok Sinatra inmiddels steeds minder publiek. Zijn laatste top 10 hit dateerde van 1949. Zijn label Columbia besloot zijn contract dan ook niet te verlengen.

In 1953 maakte hij een triomfantelijke comeback door een Oscar te winnen voor de vertolking van soldaat Maggio in From Here To Eternity. In hetzelfde jaar tekende hij een 7-jarig contract bij Capitol Records. Met orkestleider Nelson Riddle ontwikkelde Sinatra meteen een verfijnde samenwerking. Zijn eerste album voor zijn nieuwe label verscheen op 4 januari 1954 en was getiteld “Song For Young Lovers”. In dezelfde maand bracht Sinatra samen met Doris Day de single “Young At Heart” uit. Het werd een grote hit en won de onderscheiding Song of the Year. Sinatra was terug.

 

 

Sinatra had aanhoudend succes in zowel muziek als films. In 1955 speelde hij in The Man With The Golden Arm als heroïne verslaafde. Hij werd genomineerd voor een Oscar. In 1956 speelde hij in High Society met Grace Kelly en met zijn rol in de film Not as a Stranger verdiende hij wederom een Oscar-nominatie. In 1959 won de single High Hopes, gezongen door Sinatra, uit de film A Hole in the Head een Oscar voor Best Original Song. Sinatra speelde hierin één van de hoofdrollen.

 

 

Ook zijn zangcarriere was weer succesvol. In 1958 werd Come Fly With Me uitgebracht, één van de eerste concept-albums ooit, over een muzikale trip rond de wereld. De plaat werd een groot succes. De Rat Pack was inmiddels ook een fenomeen aan het worden. Als variatie op de originele Rat Pack (een groep acteurs o.l.v. Humphrey Bogart) verschenen ze te pas en te onpas bij elkaars concerten op het podium tot groot genoegen van het publiek. De groep bestond uit Dean Martin, Sammy Davis Jr. Peter Lawford, Joey Bishop en Frank zelf.

 

 

Begin jaren 60 groeide Sinatra’s ongenoegen met Capitol Records. Hij besloot zijn eigen label op te richten: Reprise Records. Vanaf 1961 bracht Sinatra met succes tientallen platen uit op het label. Met de filmcarriere ging het hem ook nog steeds voor de wind. Samen met Warner Bros. zette Sinatra zijn eigen onafhankelijke film productie bedrijf op, genaamd Artanis. Sinatra schitterde in The Manchurian Candidate, een film die in 1994 geselecteerd werd voor conservatie in het National Film Registry van het Amerikaanse Library of Congress.

 

 

1965 was het jaar van Frank Sinatra. In juni speelde de Rat Pack in St.Louis, een benefiet concert dat via satelliet live in heel Amerika te zien was in de bioscopen. In september werd “September Of My Years” uitgebracht. Het album won de Grammy voor Best Album of the Year. Eén van de singles “It Was a Very Good Year” won de Grammy voor Best Vocal Performance.

 

 

In 1966 had ol’ Blue Eyes een hit met “Strangers In The Night” en het leverde hem opnieuw de Grammy voor Record of the Year op. In 1967 was het album Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim het op één na best verkopende album in Amerika, achter Sgt Peppers van The Beatles. Eind jaren 60 verscheen zijn bekendste single ooit. My Way, een op een Franse melodie bewerkt liedje (Comme d’habitude”) met tekst van Paul Anka.

 

 

In 1970 nam Sinatra gas terug, hij ging tijdelijk met pensioen. De jaren 60 was niet alleen maar zonneschijn. Zo was daar de vermeende connectie met de maffia. In 1963 werd Sinatra’s gok-licentie ingetrokken vanwege zijn relatie met maffiabaas Sam Giancana. In datzelfde jaar werd zijn zoon Frank jr. gekidnapt. Na het betalen van losgeld werd Jr. vrijgelaten.

Mid jaren 70 kwam Sinatra terug. Hij had wisselend succes maar was inmiddels een icoon. In 1985 eerde zijn goede vriend Ronald Reagan hem met een Presidential Medal of Freedom. Sinatra kende in 1993 nog even een opleving met de release van Duets waarop sterren als Bono, Barbra Streisand en Aretha Franklin met hem meezongen op 13 ongeëvenaarde standards. In 1995 gaf hij zijn laatste concert.

Frank Sinatra overleed op 14 mei 1998 in Los Angeles , Californië.

 

 

 

Reacties