The Legacy of Music
Miles Davis door de jaren heen….

Miles Davis door de jaren heen….

22, September 2015

De jonge Miles had eind jaren veertig al snel begrepen dat er een vervolg op de bebop moest komen. Samen met o.a  arrangeur Gil Evans organiseerde hij een groep waarvoor nieuwe muziek werd geschreven die innovatief en vooruitstrevend was.

 

De plaat waarin dit het best in verpakt is heette Birth Of The Cool en werd een mijlpaal in de jazzgeschiedenis. Er zouden er nog meer volgen. Langzaam ging bij Miles het idee rijpen dat hij zelf een nieuwe aanpak moest bedenken die bij zijn manier van spelen en zijn idee over muziek paste. De eerste stap daarin was een eigen kwintet dat een indringend soort lichtvoetigheid combineerde met een altijd swingende en lyrische aanpak. Daarmee was het Miles Davis Quintet meteen van alle andere bands te onderscheiden.

 

miles-50-57klein

 

Midden jaren vijftig had Miles het voor elkaar. Hij was van zijn heroïneverslaving af, had een hoop plannen en ook een contract bij de prestigieuze platenmaatschappij Columbia. Hij nam meteen een geweldige kwintetplaat op en in dezelfde periode ging hij weer met zijn oude vriend Gil Evans werken. Het kwintet was al uitgebreid tot sextet met altist Cannonball Adderley en pianist Bill Evans. Onrustig bleef Miles zoeken naar nieuwe wegen en in 1959 gaf hij met het album Kind Of Blue het startsein voor modale jazz en stuurde het  genre daarmee weer in een nieuwe richting. Kind Of Blue is nog steeds de best verkochte jazzplaat aller tijden.

 

miles-57-61klein

 

1960 opende voor Miles met een hoop veranderingen. Zijn tenorsaxofonist John Coltrane verliet na vijf jaar de band en in 1963 waren ook alle overige leden van de band vertrokken. Miles ging op zoek naar nieuwe mensen, nam ondertussen nog platen op met Gil Evans, en vond nieuwe, jonge musici voor zijn nieuwe kwintet.
Pianist Herbie Hancock, bassist Ron Carter en de jonge drummer Tony Williams bleken een fabelachtige ritmesectie te zijn. Miles slaagde er dan uiteindelijk ook in om tenorsaxofonist en componist Wayne Shorter in zijn band te halen, het begin van een zeldzaam goede supergroep. Miles verspilde geen seconde en nam met deze groep de ene na de andere topplaat op.

 

miles-61-69klein

 

Altijd op jacht naar de erkenning van het grote, jonge publiek verliet Miles eind jaren 60 de gebaande paden na succesvolle jaren op het grensvlak van jazz en avant garde te hebben gespeeld. Dat bleek op de albums In A Silent Way en Bitches Brew, waarop hij met elektronische instrumenten en nieuwe musici werkte, de gewone jazzritmiek losliet en experimenteerde met een op rockritmes gebaseerde improvisatiestijl. Miles had daarmee opnieuw de jazz nieuwe paden laten inslaan en dit was het begin van de fusion. Ondertussen nam hij met alwéér nieuwe musici allerlei platen op (waarvan Agartha de meest controversiële was) en leek hij daarmee definitief afscheid van de jazz te hebben genomen.

 

miles-70-76klein

 

De tweede helft van de jaren zeventig werd Miles door zijn gezondheid gedwongen om vijf jaar niet te spelen. Maar in 1981 maakte hij een geweldige comeback met jonge musici uit de popmuziek. Weer was de muziek volledig anders.

Platen als The Man With The Horn, We Want Miles, Decoy en You’re Under Arrest hielpen Miles om op te stomen naar een ware popheldenstatus. Hij speelde in grote uitverkochte zalen en hij was overal een doorslaand succes. Grote platen uit het midden van de jaren tachtig, waren Tutu en Amandla. Miles had dan eindelijk bereikt wat hij altijd had gewild: voor de grote massa spelen, voor de kids. Zoals op zijn platen in de jaren 80 te horen is, lukte hem dat op spectaculaire wijze. Niet gek voor iemand die daarvoor al drie keer de muziek eigenhandig een andere kant op had gestuurd.

 

miles-81-93klein

 

Check hier Ultimate Miles een verzamel-CDbox met daarin zijn bekendste composities.

 

Reacties