The Legacy of Music
Hoe Paul Simon’s Going Home, Kodachrome werd…

Hoe Paul Simon’s Going Home, Kodachrome werd…

4, May 2015

There Goes Rhymin’ Simon is het 3e solo album van de Amerikaanse Paul Simon, en werd op 5 mei 1973 uitgebracht. Het album bevat liedjes van allerlei genres stijlen, van gospel (Loves Me Like A Rock) tot Dixieland (Take Me To The Mardi Gras).

 

 

Het nummer Kodachrome was de hit van de plaat en vernoemd naar het merk Kodak. Laatstgenoemde eiste dat het album zou vermelden dat Kodachrome een handelsmerk is van Kodak en dat het symbool ® achter de titel van betreffend nummer zou worden geplaatst. Aanvankelijk heette het nummer ‘Going Home’ maar omdat men dit te gewoontjes vond klinken werd het veranderd naar Kodachrome, vanwege overeenkomstige klanken en een hogere mate van originaliteit.

 

r4441524gate

 

Volgens Simon is de eerste zin van Kodachrome ook meteen het meest interessante gedeelte: “When I think back on all the crap I learned in high school, it’s a wonder I can think at all”. In Engeland weigerde de radiostations het nummer te draaien vanwege het gebruik van het woord “crap”, terwijl de BBC het nummer verbande vanwege het gebruik van de handelsmerknaam van Kodak. Het zinnetje “Everything looks worse in black in white” werd “worse” ook wel vervangen door “better”. Simon beweert zich niet meer te herinneren op welke manier hij dit oorspronkelijk geschreven had.

 

R-5269096label

 

Zowel Kodachrome, als Take Me To The Mardi Gras en Loves Me Like A Rock werden opgenomen met de Muscle Shoals Rhythm Section (a.k.a. The Swampers). Simon zocht hen op nadat hij ze op I’ll Take You There van The Staple Sisters had gehoord en was verrast toen hij ontdekte dat het geen Jamaicaanse muzikanten waren, maar vier blanke kerels uit het Zuiden.

Het duurde 6 maanden om de nummers voor het album There Goes Rhymin’ Simon te schrijven en 4 maanden op het op te nemen, waarbij vele verschillende studio’s werden aangedaan van over de hele wereld. Simon’s motivatie hierachter was simpel : “Always for musicians. Wherever the musicians are, that´s where I go.” Simon was erg verheugd over wat ie ervan had weten te maken en vol lof over de kwaliteiten van de verschillende muzikanten met wie hij samenwerkte. De muzikanten die op dit album verder meewerkten zijn o.a.: The Dixie Hummingbirds, Onward Brass Band, toetsenist Bob James en gospelzanger Claude Jeter.

Reacties